Większość bezwzględna - pl.LinkFang.org

Większość bezwzględna




Większość bezwzględna (większość absolutna) – większość osiągnięta, gdy podczas głosowania liczba głosów za wnioskiem jest większa od sumy głosów przeciw i wstrzymujących się[1] (aby wniosek został przyjęty, liczba osób popierających go musi stanowić więcej niż 50% wszystkich głosów). Większość bezwzględna jest wymagana np. w Sejmie do odrzucenia poprawki Senatu, ogłoszenia referendum ogólnokrajowego czy uchwalenia tajności obrad.

Większość absolutna stosowana jest przeważnie w wyborach jednoosobowych organów władzy publicznej (np. prezydenta państwa, wójta, burmistrza) i referendach[2]. Jeżeli nie zostanie osiągnięta, kontynuuje się procedurę wyborczą. Przykładowo, jeżeli żaden z kandydatów na Prezydenta RP nie zdobędzie w pierwszej turze ponad połowy głosów, zarządza się powtórne głosowanie. Biorą w nim udział dwaj kandydaci, którzy osiągnęli najwyższy wynik[3].

Większość bezwzględna jest najczęściej stosowanym kryterium podejmowania decyzji także w innych ciałach zbiorowych (spółkach, spółdzielniach, zgromadzeniach, komisjach, stowarzyszeniach, radach itp.), w których funkcjonuje zasada zbiorowego podejmowania decyzji, np. w systemach demokratycznych.

Przedstawiana niekiedy definicja większości bezwzględnej jako „co najmniej 50% plus jeden głos” jest błędna w przypadku nieparzystej liczby głosujących (większość bezwzględna 201 głosujących wynosi bowiem 101).

Obliczanie


\({\displaystyle a_{z}>a_{p}+a_{w},}\)

gdzie:

\({\displaystyle a_{z}}\) – liczba głosów za,
\({\displaystyle a_{p}}\) – liczba głosów przeciw,
\({\displaystyle a_{w}}\) – liczba głosów wstrzymujących się.

Zobacz też


Przypisy


  1. Dz.U. z 1995 r. nr 114, poz. 556 Uchwała Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 września 1995 r. dotycząca ustalenia powszechnie obowiązującej wykładni przepisów art. 28 ust. 3 i 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym.
  2. Wyjątkiem jest np. wybór papieża przez kardynałów, który następuje większością kwalifikowaną 2/3 głosów.
  3. Art. 127 ust. 4 i 5 Konstytucji RP.








Kategorie: Teoria polityki | Demokracja | Prawo konstytucyjne








Informacje na dzień: 29.05.2020 01:28:25 CEST

Źródło: Wikipedia (Autorzy [Historia])    Licencja: CC-by-sa-3.0

Zmiany: Wszystkie zdjęcia i większość powiązanych z nimi elementów projektu zostały usunięte. Niektóre ikony zostały zastąpione przez FontAwesome-Icons. Niektóre szablony zostały usunięte (np. „Artykuł wymaga rozszerzenia) lub przypisane (np.„ Przypisy ”). Klasy CSS zostały usunięte lub zharmonizowane.
Usunięto linki do Wikipedii, które nie prowadzą do artykułu lub kategorii (takie jak „Redlinki”, „linki do strony edycji”, „linki do portali”). Każde łącze zewnętrzne ma dodatkową ikonę FontAwesome. Oprócz drobnych zmian w projekcie usunięto kontener multimediów, mapy, pola nawigacji, wersje mówione i geomikroformaty.

Proszę zanotować: Ponieważ podana treść jest automatycznie pobierana z Wikipedii w danym momencie, ręczna weryfikacja była i nie jest możliwa. Dlatego LinkFang.org nie gwarantuje dokładności i aktualności pozyskanych treści. Jeśli istnieją informacje, które są obecnie niepoprawne lub mają niedokładny wygląd, prosimy o Skontaktuj się z nami: e-mail.
Zobacz też: Znak firmowy wydawcy & Polityka prywatności.