Video Graphics Array


VGA (ang. Video Graphics Array) – standard kart graficznych IBM-PC ustanowiony w 1987 roku. Karty VGA były po raz pierwszy montowane w komputerach serii IBM PS/2.

Karty VGA są zgodne z kartami EGA, a dokładniej funkcje VGA są nadzbiorem funkcji EGA. Niejako automatycznie karty VGA są zgodne z CGA i MDA.

Karty VGA posiadają 256 kB pamięci, umożliwiają stosowanie trybów graficznych 16- lub 256-kolorowych. Maksymalna dostępna rozdzielczość w trybach znakowych to 720×480, natomiast w graficznych 640×480.

Kolory są wybierane z palety kolorów. Paleta jest zdefiniowana w LUT, która posiada 256 pozycji opisujących kolory z dokładnością 6 bitów (64 odcieni) na składową RGB. Można zatem wybrać 256 kolorów z palety \({\displaystyle (2^{6})^{3}=262144}\) kolorów. Bez względu na ustawiony tryb, tj. 2-, 4-, 16- czy 256-kolorowy wszystkie kolory są przetwarzane przez LUT, co umożliwia dowolne ustawienie kolorów nawet w trybach zgodnych z CGA czy EGA (na tych kartach kolory są predefiniowane).

Karta VGA udostępnia dwa nowe (w stosunku do EGA) tryby graficzne:

Karta VGA umożliwiała m.in. podział ekranu na dwie niezależne części, płynne przesuwanie obrazu lewo-prawo lub góra-dół.

Spis treści

Tryb X


Okazało się, że karty VGA mają nieudokumentowaną funkcję, która pozwala po odpowiednim przeprogramowaniu trybu 320×200 (256 kolorów) uzyskać dostęp do całej pamięci karty. Maksymalna rozdzielczość w takim trybie X wynosi 360×480 pikseli. Możliwe jest łatwe uzyskanie podwójnego buforowania.

Dodatkowo przy odpowiednim ustawieniu rejestrów karty, tryb X umożliwia zapisanie czterech sąsiadujących pikseli przez zapisanie tylko jednego bajta do pamięci. Jeśli wykorzysta się zapis słowa czterobajtowego, można przy jednym zapisie do pamięci ustawić 16 pikseli. Ma to oczywiście ograniczenia - każde cztery sąsiadujące piksele będą mieć ten sam kolor. Można również wybrać zapisywanie pojedynczych pikseli przy użyciu jednego bajta, jednak częste zmiany ustawień rejestrów wprowadzają opóźnienia.

Ogólnie tryb X pozwala na uzyskanie dużych możliwości w porównaniu z trybami standardowymi, za cenę pewnego skomplikowania obsługi.

260 tys. kolorów


Na karcie VGA pracującej w trybie 320×200 (256 kolorów), podłączonej do monitora CRT można uzyskać obraz 254×200 w 260 tysiącach kolorów. Wymaga to jednak ścisłej synchronizacji z monitorem, aby przed narysowaniem kolejnego wiersza pikseli przypisać nową paletę kolorów; jednak ze względu na poważne trudności z tym związane, technika nie znalazła praktycznego zastosowania.

Złącze VGA


Wraz z kartami wprowadzono nowe złącze monitorowe popularnie zwane VGA. Jest to złącze DE-15. O ile dane kolorów RGB są zgodne z np. popularnym w telewizorach SCARTem o tyle odpowiedź na pytanie czy wystarczy zwykły kabel zmieniający wymiary wtyczek nie jest jednoznaczna. Po pierwsze problemem jest synchronizacja - monitory RGB i SCART mają synchronizację w tzw. częstotliwościach "telewizyjnych". Dlatego często nie wystarczy proste połączenie rozdzielonej synchronizacji do łączonej jak w kablu SCART. Z tego powodu np. do starszych komputerów jak Amiga potrzebny jest scandoubler by obsłużyć wszystkie niesystemowe rozdzielczości (zwłaszcza wykorzystywane przez gry)[1][2]. Z drugiej strony w nowoczesnych kartach graficznych może wystarczyć prosta i tania przelotka. Dlatego, że można programowo zmieniać częstotliwość odświeżania, długość synchronizacji, polaryzację i liczbę pustych linii[3].

Zobacz też


Przypisy


  1. Scandoubler ELBOX - recenzja , www.ppa.pl [dostęp 2017-12-27] (pol.).
  2. Philips CM8833-II , www.ppa.pl [dostęp 2017-12-27] (pol.).
  3. The Nexus: Projects - VGA to SCART Converter , www.nexusuk.org [dostęp 2017-12-27] (ang.).

Linki zewnętrzne











Kategorie: Karty graficzne




Informacje na dzień: 23.12.2020 06:25:52 CET

Źródło: Wikipedia (Autorzy [Historia])    Licencja: CC-BY-SA-3.0

Zmiany: Wszystkie zdjęcia i większość powiązanych z nimi elementów projektu zostały usunięte. Niektóre ikony zostały zastąpione przez FontAwesome-Icons. Niektóre szablony zostały usunięte (np. „Artykuł wymaga rozszerzenia) lub przypisane (np.„ Przypisy ”). Klasy CSS zostały usunięte lub zharmonizowane.
Usunięto linki do Wikipedii, które nie prowadzą do artykułu lub kategorii (takie jak „Redlinki”, „linki do strony edycji”, „linki do portali”). Każde łącze zewnętrzne ma dodatkową ikonę FontAwesome. Oprócz drobnych zmian w projekcie usunięto kontener multimediów, mapy, pola nawigacji, wersje mówione i geomikroformaty.

Proszę zanotować: Ponieważ podana treść jest automatycznie pobierana z Wikipedii w danym momencie, ręczna weryfikacja była i nie jest możliwa. Dlatego LinkFang.org nie gwarantuje dokładności i aktualności pozyskanych treści. Jeśli istnieją informacje, które są obecnie niepoprawne lub mają niedokładny wygląd, prosimy o Skontaktuj się z nami: e-mail.
Zobacz też: Znak firmowy wydawcy & Polityka prywatności.