Siarczek rtęci(II)


Siarczek rtęci(II)
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny HgS
Masa molowa 232,66 g/mol
Wygląd czerwony lub czarny
Minerały cynober, metacynober
Identyfikacja
Numer CAS 1344-48-5
PubChem 62402
Podobne związki
Inne aniony HgO, HgSe, HgTe
Inne kationy ZnS, CdS
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Siarczek rtęci(II), HgS – nieorganiczny związek chemiczny z grupy siarczków, sól kwasu siarkowodorowego i rtęci na II stopniu utlenienia.

Występuje w przyrodzie jako odmiana czerwona (cynober), rzadziej jako czarna (metacynober). W wyniku wprowadzenia siarkowodoru do roztworu soli rtęci(II) otrzymuje się odmianę czarną, którą przez działanie roztworami wielosiarczków można przeprowadzić w odmianę czerwoną. W wyniku bezpośredniej syntezy z pierwiastków otrzymuje się odmianę czerwoną.

Spis treści

Właściwości fizyczne


Zastosowanie


Stosowany jako katalizator. Duże jego ilości używa się w technice pomiarowej i regulacyjnej.

W lecznictwie jako surowiec farmaceutyczny pod nazwą Hydrargyrum sulfuratum rubrum lub Cinnabaris (czerwony siarczek rtęciowy; cynober)[4][5] stosowany jest w dermatologii w niektórych chorobach skóry (m.in. figówka brody, nużenica) w postaci preparatów sporządzanych w zakresie receptury aptecznej (maści, pasty, papki) w stężeniach zwykle 0,5–1% (dla past do 2%)[6][7].

Przypisy


  1. a b c Mercury(II) sulfide (ZVG: 4600) (ang. • niem.) w bazie GESTIS, Institut für Arbeitsschutz der Deutschen Gesetzlichen Unfallversicherung (IFA). [dostęp 2010-05-13].
  2. Siarczek rtęci(II) (nr 243566) w katalogu produktów Sigma-Aldrich (Merck KGaA). Dawniej klasyfikowany jako trujący (R23/24/25, R33, R36, R50/53, S26, S28, S36/37/39, S45, S60, S61 – według katalogu Aldrich Advancing Science 2007-2008 Polska).
  3. Siarczek rtęci(II) (nr 243566) (ang.) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck KGaA) na obszar Stanów Zjednoczonych.
  4. Hydrargyrum sulfuratum rubrum – Czerwony siarczek rtęciowy. W: Farmakopea Polska II. 1937, s. 491.
  5. Wykaz dopuszczonych do obrotu surowców farmaceutycznych. Stan na 01.02.2015. . Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, 2015. s. 8. [dostęp 2015-10-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-12-08)].
  6. Poradnik Terapeutyczny. Piotr Kubikowski (red.). Wyd. 3. Warszawa: PZWL, 1975, s. 418–419.
  7. Pharma-Cosmetic: Czerwony siarczek rtęciowy . [dostęp 2015-12-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-11-30)].

Bibliografia


Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Siarczek_rtęci(II)&oldid=66229319

Menu nawigacyjne


<



Facebook Twitter WhatsApp Telegram e-mail





Kategorie: Siarczki | Nieorganiczne sole rtęci




Informacje na dzień: 11.02.2022 12:39:52 CET

Źródło: Wikipedia (Autorzy [Historia])    Licencja: CC-BY-SA-3.0

Zmiany: Wszystkie zdjęcia i większość powiązanych z nimi elementów projektu zostały usunięte. Niektóre ikony zostały zastąpione przez FontAwesome-Icons. Niektóre szablony zostały usunięte (np. „Artykuł wymaga rozszerzenia) lub przypisane (np.„ Przypisy ”). Klasy CSS zostały usunięte lub zharmonizowane.
Usunięto linki do Wikipedii, które nie prowadzą do artykułu lub kategorii (takie jak „Redlinki”, „linki do strony edycji”, „linki do portali”). Każde łącze zewnętrzne ma dodatkową ikonę FontAwesome. Oprócz drobnych zmian w projekcie usunięto kontener multimediów, mapy, pola nawigacji, wersje mówione i geomikroformaty.

Proszę zanotować: Ponieważ podana treść jest automatycznie pobierana z Wikipedii w danym momencie, ręczna weryfikacja była i nie jest możliwa. Dlatego LinkFang.org nie gwarantuje dokładności i aktualności pozyskanych treści. Jeśli istnieją informacje, które są obecnie niepoprawne lub mają niedokładny wygląd, prosimy o Skontaktuj się z nami: e-mail.
Zobacz też: Znak firmowy wydawcy & Polityka prywatności.