Powiaty w Polsce 1919–1939 - pl.LinkFang.org

Powiaty w Polsce 1919–1939




Powiaty w Polsce 1919–1939 – tabele będące graficzną prezentacją okresów istnienia i przynależności wojewódzkiej wszystkich powiatów II Rzeczypospolitej Polskiej w latach 1919–1939.

Spis treści

Legenda


Kolor Województwo Kolor Województwo Kolor Województwo
białostockie kieleckie krakowskie
lubelskie lwowskie łódzkie
nowogródzkie poleskie pomorskie
poznańskie stanisławowskie śląskie
tarnopolskie warszawskie wileńskie (1922–26 Ziemia Wileńska)
wołyńskie Warszawa

Powiaty ziemskie 1919–1939


Znak # oznacza jednokrotną zmianę przynależności wojewódzkiej

Powiat 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 1945
augustowski R 1919–39 [1]
babimojski[2] N → 1920; ► wolsztyński
baranowicki R 1921–39
bardiowski[3] A [4]
będziński R 1919–39
bialski (Biała Krakowska) A 1920–39
bialski (Biała Podlaska) R 1919–39
białostocki R 1919–39
białowieski R 21–22
bielski (Bielsk Podlaski) R 1919–39 [5]
bielski (Bielsko) A 1920–39
biłgorajski R 1919–39
błoński R 1919–39
bocheński A 1920–39
bohorodczański A 1920–32
borszczowski A 1920–39
bóbrecki A 1920–39
brasławski R 1922–39
brodnicki N 1920–39
brodzki A 1920–39
brzeski (Brzesko) A 1920–39
brzeski (Brześć nad Bugiem) R 1921–39 [6]
brzeziński R 1919–39
brzeżański A 1920–39
brzozowski A 1920–39
buczacki A 1920–39
bydgoski # N 1920–38 # 38–39
bytomski[7] N → 1922; ► świętochłowicki
chełmiński N 1920–39
chełmski R 1919–39
chodzieski[8] N 1920–39
chojnicki[9] N 1920–39
chrzanowski A 1920–39
ciechanowski R 1919–39
cieszanowski A 1920–22 → lubaczowski
cieszyński[10][11][12] A 1920–39 [13]
czadecki (część płn.)[11] A [14]
czarnkowski[15][16] N 1920–39
czeskocieszyński[10][17] A [18]
częstochowski R 1919–39
człuchowski[9] N → 1920; ► chojnicki
czortkowski A 1920–39
dąbrowski A 1920–39
dębicki A ropczycki ← 1937–39
dobromilski A 1920–39 [19]
doliński A 1920–39
drohicki R 1921–39
drohobycki A 1920–39
dubieński[20] R 1921–39
duniłowicki[21] # R 21- 22 # 1922–25 → postawski
działdowski[22] # N 1920–38 # 38–39
dziśnieński # R 21- 22 # 1922–39
frydecki (część wsch.)[12] A [14]
frysztacki A 38–39 [23]
garwoliński # R 1919–39 # 39
Danziger Höhe[24] N → 1920; ► kartuski
gliwicki[25] N → 1922; ► rudzki / ► tarnogórski
gniewski[26] N 1920–32
gnieźnieński N 1920–39
gorlicki[3] A 1920–39 [27]
gostyniński R 1919–39
gostyński N 1920–39
górowski[28] N → 1920; ► leszczyński / ► rawicki
grodzieński R 1921–39 [29]
grodziski[30] N 1920–32
gródecki A 1920–39
grójecki R 1919–39
grudziądzki N 1920–39
grybowski A 1920–32
horochowski R 1921–39
horodeński A 1920–39
hrubieszowski R 1919–39
husiatyński A 1920–25 → kopyczyniecki
iłżecki R 1919–39
inowrocławski # N 1920–38 # 38–39
iwacewicki R kosowski (Kosów Poleski) ← 1935–39
janowski R 1919–39
jarociński N 1920–39
jarosławski A 1920–39
jasielski A 1920–39
jaworowski A 1920–39 [31]
jędrzejowski R 1919–39
kaliski # R 1919–38 # 38–39
kałuski A 1920–39
kamionecki A 1920–39
kartuski[32][24] N 1920–39
katowicki N 1922–39
kępiński[33][34] N 1920–39
kielecki R 1919–39
kieżmarski[35] A [36]
kobryński R 1921–39
kolbuszowski A 1920–39
kolneński R 1919–32
kolski # R 1919–38 # 38–39
kołomyjski A 1920–39
konecki # R 1919–39 # 39
koniński # R 1919–38 # 38–39
konstantynowski R 1919–32
kopyczyniecki A husiatyński ← 1925–39
kosowski (Kosów Huc.) A 1920–39
kosowski[37] (Kosów Pol.) R 1921-35 → iwacewicki
kostopolski R 1925–39
koszyrski[38] R 1921–39
kościański N 1920–39
kościerski[39] N 1920–39
kowelski R 1921–39
kozienicki R 1919–39
koźmiński N 1920–32
krakowski A 1920–39
krasnostawski R 1919–39
krośnieński[40] A 1920–39
krotoszyński N 1920–39
krzemieniecki R 1921–39
kwidzyński[26] N → 1920; ► gniewski
kutnowski # R 1919–39 # 39
leski (do 1931 liski) A 1920–39 [41]
leszczyński[28][42] N 1920–39
lidzki R 1921–39
limanowski A 1920–39
lipnowski # R 1919–38 # 38–39
lubaczowski A cieszanowski ← 1923–39
lubartowski R 1919–39
lubawski[43] N 1920–39
lubelski R 1919–39
lubliniecki[44] N 1922–39
lubomelski R 1921–39
lwowski A 1920–39
łańcucki A 1920–39
łaski R 1919–39
łęczycki R 1919–39
łomżyński # R 1919–39 # 39
łowicki # R 1919–39 # 39
łódzki R 1919–39
łucki R 1921–39
łukowski R 1919–39
łuniniecki R 1921–39
makowski (Maków Maz.) R 1919–39
makowski (Maków Podh.) A 1924–32
miechowski R 1919–39
mielecki A 1920–39
międzychodzki[45] N 1920–39
międzyrzecki[45] N → 1920; ► międzychodzki / ► nowotomyski
miński[46] R 1919–39
mławski R 1919–39
mogileński N 1920–39
mołodeczański[47] R 1927–39
morski N 1927–39
mościski A 1920–39 [48]
myślenicki A 1920–39
nadwórniański A 1920–39
namiestowski[49][50] A → 1924; ► spisko-orawski [51]
namysłowski[33] N → 1920; ► kępiński
nidzicki[22] N → 1920; ► działdowski
nieszawski # R 1919–38 # 38–39
nieświeski R 1921–39
niżański A 1920–39
nowogródzki R 1921–39
nowosądecki[52] A 1920–39 [53]
nowotarski[35][50][54][55] A 1920–39 [56]
nowotomyski[45] N 1920–39
obornicki N 1920–39
odolanowski[34] N 1920–32
olkuski R 1919–39
opatowski R 1919–39
opoczyński # R 1919–39 # 39
ostrogski R 1921–24 → zdołbunowski
ostrołęcki # R 1919–39 # 39
ostrowski (Ostrów Maz.) # R 1919–39 # 39
ostrowski (Ostrów Wlkp.) N 1920–39
ostródzki[43] N → 1920; ► lubawski
ostrzeszowski[34] N 1920–32
oszmiański R 1922–39
oświęcimski A 1920–32
peczeniżyński A 1920–29
pilźnieński[57] A 1920–32
pińczowski R 1919–39
piński R 1921–39
piotrkowski R 1919–39
pleszewski N 1920–32
płocki R 1919–39
płoński R 1919–39
podgórski A 1920–23
podhajecki A 1920–39
postawski R duniłowicki ← 1926–39
poznański N 1925–39
poznański wschodni N 1920–24
poznański zachodni N 1920–24
prużański R 1921–39
przasnyski R 1919–39
przemyski A 1920–39 [58]
przemyślański A 1920–39
przeworski A 1920–39
pszczyński N 1922–39
pucki N 1920–27
puławski R 1919–39
pułtuski R 1919–39
raciborski[59] N → 1922; ► rybnicki
radomski R 1919–39
radomszczański R 1919–39
radziechowski A 1920–39
radzymiński R 1919–39
radzyński R 1919–39
rawicki[28] N 1920–39
rawski[60] (Rawa Maz.) # R 1919–39 # 39
rawski[61] (Rawa Ruska) A 1920–39 [62]
rohatyński A 1920–39
ropczycki A 1920–37 [63]
rówieński R 1921–39
rudecki A 1920–39
rudzki[25][64] N 1922–24
rybnicki[59][65] N 1922–39
rypiński # R 1919–38 # 38–39
rzeszowski A 1920–39
samborski A 1920–39
sandomierski R 1919–39
sanocki A 1920–39
sarneński # R 1921–30 # 1930–39
sejneński[66] R 1919–25
sępoleński[67] N 1920–39
siedlecki R 1919–39
sieradzki R 1919–39
sierpecki R 1919–39
skałacki A 1920–39
skierniewicki # R 1919–39 # 39
skolski A 1920–32
słonimski R 1921–39
słupecki N 1919–32
sniński[68] A [69]
sochaczewski R 1919–39
sokalski A 1920–39 [70]
sokołowski # R 1919–39 # 39
sokólski R 1919–39 [71]
spisko-orawski[49][72][73] A 1920–25
stanisławowski A 1920–39
starogardzki N 1920–39
starolubowelski[52] A [74]
starosamborski A 1920–32
starowiejski[72][54] A → 1920; ► spisko-orawski [36]
stoliński R 1923–39
stołpecki R 1921–39
stopnicki R 1919–39
stryjski A 1920–39
strzelneński[75] N 1920–32
strzyżowski A 1920–32
suwalski[76] R 1919–39
sycowski[34] N → 1920; ► kępiński / ► odolanowski / ► ostrzeszowski
szamotulski N 1920–39
szczuczyński (Grajewo) R 1919–39
szczuczyński (Szczuczyn) R 1929–39
szubiński # N 1920–38 # 38–39
śmigielski N 1920–32
śniatyński A 1920–39
średzki[77] N 1920–39
śremski N 1920–39
świecki N 1920–39
święciański R 1922–39
świętochłowicki[78][7] N 1922–39
tarnobrzeski A 1920–39
tarnogórski[25][79] N 1922–39
tarnopolski A 1920–39
tarnowski A 1920–39
tczewski N 1920–39
tłumacki A 1920–39
tomaszowski[80] R 1919–39
toruński N 1920–39
trembowelski A 1920–39
trzciański[73][55][81] A → 1920; ► spisko-orawski [36]
tucholski N 1920–39
turczański # A 1920–31 # 1931–39 [82]
turecki # R 1919–38 # 38–39
wadowicki A 1920–39
warszawski R 1919–39
wąbrzeski N 1920–39
wągrowiecki N 1920–39
wejherowski[83] N 1920–28
węgrowski # R 1919–39 # 39
wieleński[15] N → 1920; ► czarnkowski
wielicki A 1920–32
wieluński R 1919–39
wilejski # R 21- 22 # 1922–39
wileńsko-trocki R 1922–39
witkowski N 1920–27
włocławski # R 1919–38 # 38–39
włodawski R 1919–39
włodzimierski R 1921–39
włoszczowski R 1919–39
wolsztyński[2] N 1920–39
wołkowyski R 1921–39 [84]
wołożyński R 1921–39
wrzesiński N 1920–39
wschowski[42] N → 1920; ► leszczyński
wyrzyski # N 1920–38 # 38–39
wysokomazowiecki[85] R 1919–39
zabrski[64] N → 1922; ► rudzki
zaleszczycki A 1920–39
zamojski R 1919–39
zawierciański R 1927–39
zbaraski A 1920–39
zborowski A 1920–39
zdołbunowski R ostrogski ← 1925–39
złoczowski A 1920–39
złotowski[67] N → 1920; ► sępoleński
żniński N 1920–39
żółkiewski A 1920–39
żydaczowski A 1920–39
żywiecki[50] A 1920–39 [86]

Powiaty miejskie 1920–1939


Znak # oznacza jednokrotną zmianę przynależności wojewódzkiej

Powiat 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 1945
Białystok R 1928–39
Bielsko[87] A 1920–39[88]
Bydgoszcz N 1920–38 # 38–39
Bytom[78] N → 1922; ► świętochłowicki
Chorzów N Królewska Huta ← 1934–39
Częstochowa R 1928–39
Gdynia N 1929–39
Gniezno N 1925–39
Grudziądz N 1920–39
Inowrocław N 1925–38 # 38–39
Katowice N 1922–39
Kraków A 1920–39
Królewska Huta N 1922–34 → Chorzów
Lublin R 1920–22 1928–39
Lwów A 1920–39
Łódź R 1920–39
Południowo-Warszawski[89] R 1928–39 [90]
Poznań N 1920–39
Północno-Warszawski[91] R 1928–39 [90]
Prasko-Warszawski[92] R 1928–39 [90]
Radom R 1932–39
Sosnowiec R 1928–39
Śródmiejsko-Warszawski R 1931–39 [90]
Toruń N 1920–39
Wilno R 1921–39

Ciekawostki


Przypisy


  1. W 1945 roku Polsce przypadła zachodnia część powiatu augustowskiego z woj. białostockiego bez miejscowości takich jak Adamowicze, Łojki i Sopoćkinie, które weszły w skład ZSRR. Siedziba powiatu – Augustów – pozostała po polskiej stronie granicy.
  2. a b W 1920 roku Polsce przypadła większa część powiatu babimojskiego bez miejscowości: Babimost, Bagno, Ciosaniec, Chwalim, Droniki, Kaliska, Kargowa, Kuligowo, Łupice, Nowe Kramsko, Nowy Jaromierz, Obra Dolna, Podmokle Małe, Podmokle Wielkie, Rudno, Spokojna, Stare Kramsko, Stary Jaromierz, Szreniawa, Śmieszkowo, Świętno, Tatarki, Wilcze i Wojnowo. Siedziba powiatu – Wolsztyn – znalazła się po polskiej stronie granicy. Z polskiej części powiatu babimojskiego utworzono powiat wolsztyński.
  3. a b W 1938 roku przyłączono do Polski część powiatu bardiowskiego z fragmentem Cygielki przylegającym do Wysowej. Przyłączono ją do powiatu gorlickiego w woj. krakowskim.
  4. → 1938; ► gorlicki
  5. W 1945 roku Polsce przypadła zachodnia część powiatu bielskiego z woj. białostockiego bez części Puszczy Białowieskiej i kilku miejscowości położonych po jej południowej stronie, które weszły w skład ZSRR. Siedziba powiatu – Bielsk Podlaski – pozostała po polskiej stronie granicy.
  6. W 1945 roku Polsce przypadły północno-zachodnie skrawki powiatu brzeskiego z woj. poleskiego (fragmenty a) gminy Połowce z m.in. miejscowościami Klukowicze, Litwinowicze, Siemichocze, Tymianka, Wólka Nurzecka i Wyczółki oraz b) gminy Wysokie Litewskie z m.in. miejscowościami Tokary i Wilanowo. Siedziba powiatu – Brześć nad Bugiem – znalazła się po wschodniej stronie granicy, w ZSRR. Polska część powiatu brzeskiego została zintegrowana z powiatem bielskim w woj. białostockim (1945); od 1952 tereny te należą do powiatu siemiatyckiego.
  7. a b W 1922 roku w Polsce znalazła się część powiatu bytomskiego z 13 gminami (Brzeziny, Brzozowice, Chropaczów, Dąbrówka Wielka, Hajduki Nowe, Hajduki Wielkie, Kamień, Lipiny, Łagiewniki, Orzegów, Piekary Wielkie, Szarlej, Świętochłowice) i 7 obszarami dworskimi. Siedziba powiatu – Bytom – pozostała po niemieckiej stronie granicy. Z polskiej części powiatu bytomskiego utworzono powiat świętochłowicki w woj. śląskim.
  8. W 1920 roku Polsce przypadła większa część powiatu chodzieskiego bez miejscowości: Ługi Ujskie, Motylewo, Piła, Skórka i Stobno. Siedziba powiatu – Chodzież – znalazła się po polskiej stronie granicy.
  9. a b W 1920 w roku Polsce znalazła się północno-wschodnia część powiatu człuchowskiego. Siedziba powiatu – Człuchów – pozostała po niemieckiej stronie granicy. Polską część powiatu człuchowskiego przyłączono do powiatu chojnickiego w woj. pomorskim.
  10. a b W 1938 roku przyłączono do Polski z Czechosłowacji powiat czeskocieszyński (wraz z siedzibą powiatu – Czeskim Cieszynem). Powiat przyłączono do powiatu cieszyńskiego w woj. śląskim.
  11. a b 16 listopada 1938 roku włączono do Polski północny skrawek powiatu czadeckiego z Czechosłowacji z częściami gmin: Czarne, Oleśna, Skalite i Świerczynowiec. Siedziba powiatu – Czadca – pozostała po czechosłowackiej stronie granicy. Przyłączona do Polski część powiatu została zintegrowana 1 lutego 1939 roku z powiatem cieszyńskim w woj. śląskim.
  12. a b 16 listopada 1938 roku włączono do Polski wschodni skrawek powiatu frydeckiego z Czechosłowacji z 4 gminami i częściami 11 gmin. Siedziba powiatu – Frydek – pozostała po czechosłowackiej stronie granicy. Przyłączona do Polski część powiatu została włączona 1 lutego 1939 roku do powiatu cieszyńskiego (gminy: Morawka, Szonów, Wojkowice, Żermanice oraz części gmin: Bartowice, Błędowice Górne, Błędowice Średnie, Ligota Dolna, Ligota Górna, Noszowice) i frysztackiego (części gmin: Gruszów, Hermanice, Michałkowice, Radwanice i Śląska Ostrawa) w woj. śląskim.
  13. W 1945 roku Polsce przypadła część powiatu cieszyńskiego w granicach sprzed listopada 1938 roku (bez dawnego powiatu czeskocieszyńskiego oraz włączonych 16 listopada 1938 roku fragmentów powiatów czadeckiego i frydeckiego), potwierdzonych umową o ostatecznym wytyczeniu granicy polsko-czechosłowackiej ratyfikowaną 14 lutego 1959 roku (obszary te weszły w skład Czechosłowacji).
  14. a b → 1938 (1939); ► cieszyński
  15. a b W 1920 w roku Polsce znalazła się południowa część powiatu wieleńskiego na lewym brzegu Noteci (Chełst, Drawsko, Drawski Młyn, Gulcz, Kamiennik, Kwiejce, Marylin, Mikołajewo, Nowe Kwiejce, Pęckowo, Piłka, Rosko, Wrzeszczyna oraz część Wielenia). Siedziba powiatu – Wieleń – została przedzielona granicą polsko-niemiecką. Polską część powiatu wieleńskiego przyłączono do powiatu czarnkowskiego w woj. poznańskim.
  16. W 1920 roku Polsce przypadła większa część powiatu czarnkowskiego bez miejscowości na prawym brzegu Noteci (Biała, Bukowiec, Gajewo, Kuźnica Czarnkowska, Łomnica, Niekursko, Nowa Wieś, Radolin, Radolinek, Radosiew, Runowo, Rychlik, Sarcz, Siedlisko, Smolarnia, Straduń, Teresin, Wrząca, Zofiowo). Siedziba powiatu – Czarnków – znalazła się po polskiej stronie granicy.
  17. Inna używana nazwa: cieszyński zachodni.
  18. → 1938; ► cieszyński
  19. W 1945 roku Polsce przypadła zachodnia część powiatu dobromilskiego z woj. lwowskiego m.in. z miejscowościami Bircza, Kalwaria Pacławska i Wojtkowa. Siedziba powiatu – Dobromil – znalazła się po wschodniej stronie granicy, w ZSRR. Polska część powiatu dobromilskiego została zintegrowana z powiatem przemyskim w nowo utworzonym woj. rzeszowskim (1945).
  20. Inna używana nazwa: dubnowski.
  21. Inna używana nazwa: duniłowiczowski.
  22. a b W 1920 w roku Polsce znalazła się część powiatu nidzickiego m.in. z Działdowem i Płośnicą. Siedziba powiatu – Nidzica – pozostała po niemieckiej stronie granicy. Z polskiej części powiatu nidzickiego utworzono powiat działdowski w woj. pomorskim.
  23. Powiat frysztacki, będący w latach 1938–1939 częścią województwa śląskiego, jako część Polski wymieniony jest w Dzienniku Ustaw RP po II wojnie światowej tylko raz (Dz.U. z 1945 r. nr 33, poz. 196 ), co może być spowodowane sporem o Zaolzie między Polską a Czechosłowacją i nieuregulowaną prawnie kwestią przebiegu granicy, brak innych źródeł potwierdzających przynależność całego powiatu lub jego części do Polski w 1945 roku. Siedziba powiatu – Frysztat – znalazła się ostatecznie po czechosłowackiej stronie granicy.
  24. a b W 1920 w roku Polsce znalazł się fragment powiatu Danziger Höhe: gminy jednostkowe Bysewo, Klukowo, Rębiechowo i Sulmin oraz obszary dworskie Czaple, Kokoszki, Leźno, Lniska, Matarnia i Owczarnia. Polską część powiatu Gdańskie Wyżyny przyłączono do powiatu kartuskiego w woj. pomorskim.
  25. a b c W 1922 roku w Polsce znalazły się dwie oddzielne części powiatu gliwickiego z 3 gminami i 3 obszarami dworskimi: południowa (Gierałtowice, Przyszowice) i północna (Mikoleska). Siedziba powiatu – Gliwice – pozostała po niemieckiej stronie granicy. Polskie części powiatu gliwickiego zostały zintegrowane z powiatem rudzkim (Gierałtowice, Przyszowice) i tarnogórskim (Mikoleska) w woj. śląskim.
  26. a b W 1920 w roku Polsce znalazła się część powiatu kwidzyńskiego: 1) w wyniku postanowień traktatu wersalskiego – lewy brzeg Wisły; 2) po plebiscycie na Powiślu (Bursztych, Janowo, Kramrowo, Nowe Lignowy, Pólko Małe). Siedziba powiatu – Kwidzyn – pozostała po niemieckiej stronie granicy. Z polskiej części powiatu kwidzyńskiego utworzono powiat gniewski w woj. pomorskim.
  27. W 1945 roku Polsce przypadła część powiatu gorlickiego w granicach sprzed listopada 1938 roku (bez terenów nad rzeką Cygielką, które weszły w skład Czechosłowacji), potwierdzonych umową o ostatecznym wytyczeniu granicy polsko-czechosłowackiej ratyfikowaną 14 lutego 1959 roku.
  28. a b c W 1920 w roku Polsce znalazł się fragment powiatu górowskiego. Siedziba powiatu – Góra – pozostała po niemieckiej stronie granicy. Polską część powiatu górowskiego przyłączono do powiatów: leszczyńskiego (Jabłonna, Kaczkowo, Rojęczyn) i rawickiego (Trzebosz) w woj. poznańskim.
  29. W 1945 roku Polsce przypadły południowo-zachodnie skrawki powiatu grodzieńskiego z woj. białostockiego m.in. z miejscowościami Krynki i Kruszyniany. Siedziba powiatu – Grodno – znalazła się po wschodniej stronie granicy, w ZSRR. Polska część powiatu grodzieńskiego została zintegrowana z powiatem sokólskim w tymże województwie (1945).
  30. Powiat z siedzibą w Grodzisku Wielkopolskim; nie mylić z powiatem grodziskim z siedzibą w Grodzisku Mazowieckim.
  31. W 1945 roku Polsce przypadła zachodnia część powiatu jaworowskiego z woj. lwowskiego (gmina Wielkie Oczy – 8 gromad i gmina Gnojnice – 4 gromady, którą przekształcono w gminę Młyny). Siedziba powiatu Jaworów znalazła się po wschodniej stronie granicy, w Ukraińskiej SRR. Pozostała Polsce część powiatu jaworowskiego została zintegrowana z powiatami lubaczowskim (Wielkie Oczy) i powiatem jarosławskim (Młyny) w nowo utworzonym woj. rzeszowskim (1945).
  32. W 1920 roku Polsce przypadła większa część powiatu kartuskiego bez miejscowości: Czapielsk, Huta Dolna, Huta Górna, Jodłowno, Klonowo Dolne, Klonowo Górne, Kolbudy, Łapino, Majdany, Marszewo, Miłowo, Nowa Wieś Przywidzka, Ostróżki, Pomlewo, Pręgowo, Przywidz, Roztoka, Szklana Góra, Ząbrsko Dolne i Ząbrsko Górne, włączonych do Wolnego Miasta Gdańska. Siedziba powiatu – Kartuzy – znalazła się po polskiej stronie granicy. Jeszcze w tym samym roku dokonano korekty granicy – Żukówko ponownie znalazło się w Niemczech.
  33. a b W 1920 w roku Polsce znalazła się północno-wschodnia część powiatu namysłowskiego (Darnowiec, Drożki, Krzyżowniki, Mały Buczek, Proszów, Rychtal, Sadogóra, Skoroszów, Stogniewice, Wielki Buczek, Zgorzelec). Siedziba powiatu – Namysłów – pozostała po niemieckiej stronie granicy. Polską część powiatu namysłowskiego przyłączono do powiatu kępińskiego w woj. poznańskim.
  34. a b c d W 1920 w roku Polsce znalazła się wschodnia część powiatu sycowskiego. Siedziba powiatu – Syców – pozostała po niemieckiej stronie granicy. Polską część powiatu sycowskiego przyłączono do powiatów: kępińskiego (Bałdowice, Bralin, Chojęcin, Domasłów, Gola, Koza Wielka, Miechów, Marcinki, Mnichowice, Nosale, Nowa Wieś Książęca, Pisarzowice, Słupia, Tabor Mały, Tabor Wielki, Trębaczów, Turkowy, Zbyczyna; a także Dziadowa Kłoda (Kunzendorf) i Ślizów (Schleise), które jednak po pół roku zwrócono Niemcom [1]), odolanowskiego (Bronisławka, Cieszyn, Chojnik, Czesławice, Dobrzec, Hetmanów, Janisławice, Jarnostaw, Jesiona, Kałkowskie, Kąty Śląskie, Kocina, Konradów, Kopalina, Kuźnica Kącka, Lipskie, Łachów, Mariak, Możdżanów, Pawłów, Piła, Sobki, Sośnie, Starza, Surmin, Szklarka Śląska, Żabnik) i ostrzeszowskiego (Mąkoszyce, Niwki Książęce, Rybin) w woj. poznańskim.
  35. a b W 1938 roku przyłączono do Polski część powiatu kieżmarskiego z gminą Jaworzyna i częścią gminy Ździar. Siedziba powiatu – Kieżmark – pozostała po czechosłowackiej stronie granicy. Polską część powiatu kieżmarskiego przyłączono do powiatu nowotarskiego w woj. krakowskim.
  36. a b c → 1938; ► nowotarski
  37. Inna pisownia: kossowski.
  38. Inna używana nazwa: kamień-koszyrski.
  39. W 1920 roku Polsce przypadła większa część powiatu kościerskiego bez miejscowości: Bliziny, Borowina, Czarna Huta, Częstocin, Drzewina, Gromadzin, Kierzkowo, Olszanka, Pawłowo, Piekło Górne, Piekło Dolne, Sucha Huta, Trzepowo włączonych do Wolnego Miasta Gdańska. Siedziba powiatu – Kościerzyna – znalazła się po polskiej stronie granicy.
  40. Powiat z siedzibą w Krośnie; nie mylić z powiatem krośnieńskim z siedzibą w Krośnie Odrzańskim.
  41. W 1945 roku Polsce przypadła część powiatu leskiego z woj. lwowskiego m.in. bez miejscowości (które weszły w skład ZSRR) przyłączonych później do Polski (1951) w wyniku umowy o zmianie granic z ZSRR (w tym Ustrzyk Dolnych), przywrócono także granicę południową sprzed listopada 1938 roku (bez tzw. źródłowiska Udawy), potwierdzonych umową o ostatecznym wytyczeniu granicy polsko-czechosłowackiej ratyfikowaną 14 lutego 1959 roku.
  42. a b W 1920 w roku Polsce znalazła się północno-wschodnia część powiatu wschowskiego z miejscowościami: Brenno, Bukówiec Górny, Długie Nowe, Dominice, Gołanice, Grotniki, Jezierzyce Kościelne, Krzycko Małe, Krzycko Nowe (Lindensee), Krzycko Wielkie, Miastko, Niechłód, Potrzebowo, Radomyśl, Sądzia, Wijewo, Włoszakowice, Zaborówiec i Zbarzewo. Siedziba powiatu – Wschowa – pozostała po niemieckiej stronie granicy. Polską część powiatu wschowskiego przyłączono do powiatu leszczyńskiego w woj. poznańskim.
  43. a b W 1920 w roku Polsce znalazła się część powiatu ostródzkiego z 3 gminami (Groszki, Lubstynek i Napromek). Siedziba powiatu – Ostróda – pozostała po niemieckiej stronie granicy. Polską część powiatu ostródzkiego przyłączono do powiatu lubawskiego w woj. pomorskim.
  44. W 1922 roku Polsce przypadła większa część powiatu lublinieckiego bez gmin: Bzinica Nowa, Bzinica Stara, Ciasna, Dzielna, Główczyce, Główczyce, Gwoździany, Jeżowa, Klekotna, Kolejka, Koszwice, Ligota Dobrodzieńska, Łagiewniki Małe, Makowczyce, Molna, Myślina, Panoszów, Pludry, Rzędowice, Sieraków, Szemrowice, Skrzydłowice, Turza, Warłów, Wędzina, Zborowskie i Zwóz oraz miasta Dobrodzień (obszar ten przekształcono 15 czerwca 1922 w powiat dobrodzieński). Siedziba powiatu – Lubliniec – znalazła się po polskiej stronie granicy.
  45. a b c W 1920 w roku Polsce znalazła się wschodnia część powiatu międzyrzeckiego na prawym brzegu Obry. Siedziba powiatu – Międzyrzecz – pozostała po niemieckiej stronie granicy. Polską część powiatu międzyrzeckiego przyłączono do powiatu międzychodzkiego (Dormowo, Głażewo, Lewice, Łowyń, Silna, Stoki, Świechocin, Wrony) i nowotomyskiego (Chojniki, Chrośnica, Grubsko, Jabłonka Stara, Jastrzębsko Stare, Lewiczynek, Lubień, Łęczno, Łomnica, Miedzichowo, Nądnia, Nowa Silna, Nowa Wieś Zbąska, Nowe Czeskie, Nowe Jastrzębsko, Nowy Dwór, Pąchy, Perzyny, Prądówka, Przychodzko, Przyprostynia, Stare Czeskie, Stary Folwark, Stefanowo, Strzyżewo, Szklarka Trzcielska, Toczeń, Zachodzko, Zakrzewko, Zawada, Zbąszyń) w woj. poznańskim.
  46. Inna używana nazwa: mińsko-mazowiecki.
  47. Inna używana nazwa: mołodecki.
  48. W 1945 roku Polsce przypadła zachodnia część powiatu mościskiego z woj. lwowskiego – fragment gminy Małnów z Kalnikowem i zachodnim fragmentem Starzawy. Siedziba powiatu – Mościska – znalazła się po wschodniej stronie granicy, w ZSRR. Polska część powiatu mościskiego została zintegrowana z powiatem przemyskim (sekcja północna) w nowo utworzonym woj. rzeszowskim (1945).
  49. a b W 1924 roku w Polsce znalazła się część powiatu namiestowskiego z fragmentem gminy Lipnica Wielka. Siedziba powiatu – Namiestów – pozostała po czechosłowackiej stronie granicy. Polską część powiatu namiestowskiego przyłączono do powiatu spisko-orawskiego w woj. krakowskim.
  50. a b c W 1938 roku w Polsce znalazła się część powiatu namiestowskiego z fragmentem Bobrowa (fragment zachodniego stoku góry Krywań) i Półgóry (południowy stok Mędralowej/Jałowca Małego). Przyłączono ją odpowiednio do powiatów nowotarskiego i żywieckiego w woj. krakowskim.
  51. → 1938; ► nowotarski / ► żywiecki
  52. a b W 1938 roku przyłączono do Polski część powiatu starolubowelskiego z fragmentami Legnawy, Małego Lipnika, Małego Sulina, Mniszka nad Popradem i Stariny leżącymi nad Popradem. Przyłączono ją do powiatu nowosądeckiego w woj. krakowskim.
  53. W 1945 roku Polsce przypadła część powiatu nowosądeckiego w granicach sprzed listopada 1938 roku (bez przyłączonego wówczas fragmentu doliny Popradu koło Żegiestowa, który wszedł w skład Czechosłowacji), potwierdzonych umową o ostatecznym wytyczeniu granicy polsko-czechosłowackiej ratyfikowaną 14 lutego 1959 roku.
  54. a b W 1938 roku przyłączono do Polski część powiatu starowiejskiego z Leśnicą oraz fragmentami Lechnicy i Szwabów Niżnich. Włączono ją do powiatu nowotarskiego w woj. krakowskim.
  55. a b W 1938 roku w Polsce znalazła się część powiatu trzciańskiego z wsiami Głodówka i Sucha Góra (w latach 1924–1938 należącymi do Czechosłowacji) oraz fragmentem gminy Trzciana sąsiadujący z Lipnicą Wielką. Przyłączono ją do powiatu nowotarskiego w woj. krakowskim.
  56. W 1945 roku Polsce przypadła część powiatu nowotarskiego w granicach sprzed listopada 1938 roku (bez Jaworzyny Tatrzańskiej i Leśnicy, Głodówki, Suchej Góry i skrawków terenów leśnych między Lipnicą Wielką a Bobrowem i Rabczą, które weszły w skład Czechosłowacji), potwierdzonych umową o ostatecznym wytyczeniu granicy polsko-czechosłowackiej ratyfikowaną 14 lutego 1959 roku.
  57. Inna używana nazwa: pilzneński.
  58. W 1945 roku Polsce przypadła zachodnia część powiatu przemyskiego z woj. lwowskiego bez miejscowości (które weszły w skład ZSRR) takich jak Medyka (przyłączona ponownie do Polski w 1948 roku) i Niżankowice. Siedziba powiatu – Przemyśl – znalazła się po polskiej stronie granicy.
  59. a b W 1922 roku w Polsce znalazła się część powiatu raciborskiego z 19 gminami (Adamowice, Bełsznica, Bluszczów, Bogunice, Brzezie, Buków, Gorzyce, Gorzyczki, Kamień, Kobyla, Kornowacz, Ligota Tworkowska, Lubomia, Nieboczowy, Pogrzebień, Raszczyce, Rogi, Syrynia, Uchylsko) i 19 obszarami dworskimi. Siedziba powiatu – Racibórz – pozostała po niemieckiej stronie granicy. Polska część powiatu raciborskiego została zintegrowana z powiatem rybnickim w woj. śląskim.
  60. Inna używana nazwa: rawsko-mazowiecki.
  61. Inna używana nazwa: rawsko-ruski.
  62. W 1945 roku Polsce przypadły zachodnie skrawki powiatu rawskiego z woj. lwowskiego, które włączono do: 1) powiatu tomaszowskiego: a) miasto Uhnów; b) gminy: Bełżec, Lubycza Królewska, Tarnoszyn i Wierzbica (przekształconą w gminę Uhnów); c) gromady Hrebenne i Siedliska z gminy Siedliska (J. Feduszka: Zmiany przebiegu granicy, 2001 ; Dz.U. z 1945 r. nr 26, poz. 160 ) oraz do 2) powiatu lubaczowskiego w nowo utworzonym woj. rzeszowskim (1945): Dziewięcierz (z gminy Potylicz), Radruż (z gminy Wróblaczyn), Werchrata i Prusie (z gminy Siedliska).
  63. → dębicki
  64. a b W 1922 roku w Polsce znalazła się część powiatu zabrskiego z 9 gminami (Bielszowice, Bujaków, Chudów, Kończyce, Makoszowy, Paniowy, Paniówki, Pawłów, Ruda) i 3 obszarami dworskimi (powiat zabrski zniesiono 1 stycznia 1927). Siedziba powiatu – Zabrze (Hindenburg) – pozostała po niemieckiej stronie granicy. Z polskiej części powiatu zabrskiego utworzono powiat rudzki w woj. śląskim.
  65. W 1922 roku Polsce przypadła większa część powiatu rybnickiego bez gmin i obszarów dworskich: Bargłówka, Dolna Wieś, Górki, Jankowice Rudzkie, Kolonia Renerowska, Kuźnia Nieborowska, Nieborowice, Pilchowice, Ruda Kozielska, Rudy, Stanica, Stodoły oraz Wielopole Pilchowickie. Siedziba powiatu – Rybnik – znalazła się po polskiej stronie granicy.
  66. Po odzyskaniu niepodległości przez Polskę i Litwę jedynie zachodia część powiatu sejneńskiego pozostała przy Polsce (ok. 1/3); wschodnie gminy Kopciowo, Kudrany, Lejpuny, Łoździeje, Metele, Mirosław, Sereje, Święto-Jeziory i Wiejsieje znalazły się w 1919 roku w państwie litewskim.
  67. a b W 1920 w roku Polsce znalazła się część powiatu złotowskiego m.in. z Kamieniem, Sępólnem, Sypniewem i Więcborkiem. Siedziba powiatu – Złotów – pozostała po niemieckiej stronie granicy. Z polskiej części powiatu złotowskiego utworzono powiat sępoleński w woj. pomorskim.
  68. W 1938 roku przyłączono do Polski część powiatu snińskiego z fragmentem Osadnego powyżej źródła Udawy (z fragmentem linii kolejowej Nowy Łupków – Cisna). Przyłączono ją do powiatu leskiego w woj. lwowskim.
  69. → 1938; ► leski
  70. W 1945 roku Polsce przypadły zachodnie fragmenty powiatu sokalskiego, które włączono do powiatu hrubieszowskiego: a) miasto Bełz; b) gminy Bełz, Chorobrów, Krystynopol i Waręż (J. Feduszka: Zmiany przebiegu granicy, 2001 ; Dz.U. z 1945 r. nr 26, poz. 160 )
  71. W 1945 roku Polsce przypadła zachodnia część powiatu sokólskiego z woj. białostockiego bez Odelska, który wszedł w skład ZSRR. Siedziba powiatu – Sokółka – pozostała po polskiej stronie granicy.
  72. a b W 1920 roku w Polsce znalazła się część powiatu starowiejskiego (Czarna Góra, Dursztyn, Falsztyn, Frydman, Jurgów, Kacwin, Krempachy, Łapszanka, Łapsze Niżne, Łapsze Wyżne, Niedzica, Nowa Biała, Rzepiska, Trybsz). Siedziba powiatu – Stara Wieś Spiska – pozostała po czechosłowackiej stronie granicy. Polską część powiatu starowiejskiego przyłączono do powiatu spisko-orawskiego w woj. krakowskim.
  73. a b W 1920 roku w Polsce znalazła się część powiatu trzciańskiego (Bukowina, Chyżne, Głodówka, Harkabuz, Jabłonka, Lipnica Mała, Orawka, Piekielnik, Podsarnie, Podszkle, Podwilk, Sucha Góra, Zubrzyca Dolna, Zubrzyca Górna i część gminy Lipnica Wielka). Siedziba powiatu – Trzciana – pozostała po czechosłowackiej stronie granicy. Polską część powiatu trzciańskiego przyłączono do powiatu spisko-orawskiego w woj. krakowskim.
  74. → 1938; ► nowosądecki
  75. Inna używana nazwa: strzeliński.
  76. Po odzyskaniu niepodległości przez Polskę i Litwę główna część powiatu suwalskiego pozostała przy Polsce; jedynie jej najbardziej wschodni skrawek – gmina Maćkowo oraz niewielki leśny obszar na pn.-wsch. od Krejwian znalazł się w 1919 roku w państwie litewskim.
  77. Powiat z siedzibą w Środzie Wielkopolskiej; nie mylić z powiatem średzkim z siedzibą w Środzie Śląskiej.
  78. a b W 1922 roku Polsce znalazła się część należącego wcześniej do Niemiec powiatu miejskiego Bytom – eksklawa Friedenshütte (pol. Bytom Nowy). Zasadnicza część Bytomia znalazła się po zachodniej stronie granicy, w Niemczech. Polską część powiatu miejskiego Bytom przyłączono do powiatu świętochłowickiego w woj. śląskim.
  79. W 1922 roku Polsce przypadła większa część powiatu tarnogórskiego bez gmin: Górniki, Grzybowice, Laryszów, Miedary, Mikulczyce, Ptakowice, Stolarzowice, Wieszowa, Wilkowice oraz Zbrosławice. Siedziba powiatu – Tarnowskie Góry – znalazła się po polskiej stronie granicy.
  80. Powiat z siedzibą w Tomaszowie Lubelskim; nie mylić z powiatem tomaszowskim z siedzibą w Tomaszowie Mazowieckim.
  81. Powiat z siedzibą w Trzcianie (Słowacja); nie mylić z powiatem trzcianeckim z siedzibą w Trzciance.
  82. W 1945 roku Polsce przypadły zachodnie skrawki powiatu turczańskiego z woj. lwowskiego: gmina Tarnawa Niżna oraz część gminy Sianki (z m.in. miejscowościami Beniowa i Sianki). Siedziba powiatu – Turka – znalazła się po wschodniej stronie granicy, w ZSRR. Polska część powiatu turczańskiego została zintegrowana z powiatem leskim w nowo utworzonym woj. rzeszowskim (1945); w 1952 tereny te weszły w skład powiatu ustrzyckiego.
  83. W 1920 roku Polsce przypadła większa część powiatu wejherowskiego bez miejscowości Brzyno, Okalice i Prusewo, które pozostały w granicach Niemiec oraz Sopotu, włączonego do Wolnego Miasta Gdańska. Siedziba powiatu – Wejherowo – znalazła się po polskiej stronie granicy.
  84. W 1945 roku Polsce przypadły zachodnie skrawki powiatu wołkowyskiego z woj. białostockiego m.in. z miejscowościami Łuka i Jałówka. Siedziba powiatu – Wołkowysk – znalazła się po wschodniej stronie granicy, w ZSRR. Polska część powiatu wołkowyskiego została zintegrowana z powiatem białostockim w tymże województwie (1945); od 1954 część tych terenów należy do powiatu hajnowskiego.
  85. Inna pisownia: wysoko-mazowiecki.
  86. W 1945 roku Polsce przypadła część powiatu żywieckiego w granicach sprzed listopada 1938 roku (bez południowego stoku Mędralowej (Jałowca Małego), który wszedł w skład Czechosłowacji), potwierdzonych umową o ostatecznym wytyczeniu granicy polsko-czechosłowackiej ratyfikowaną 14 lutego 1959 roku.
  87. Inna używana nazwa: Bielsko Śląskie.
  88. Powiat zniesiono 1 kwietnia 1939.
  89. Do 31 marca 1931 nosił nazwę Warszawa-Południe.
  90. a b c d Brak źródeł potwierdzających istnienie powiatu od 1945 roku.
  91. Do 31 marca 1931 nosił nazwę Warszawa-Północ.
  92. Do 31 marca 1931 nosił nazwę Warszawa-Praga.

Zobacz też


Bibliografia










Kategorie: Dawne powiaty w Polsce | Podział administracyjny II Rzeczypospolitej | Listy związane z historią








Informacje na dzień: 28.05.2020 05:33:33 CEST

Źródło: Wikipedia (Autorzy [Historia])    Licencja: CC-by-sa-3.0

Zmiany: Wszystkie zdjęcia i większość powiązanych z nimi elementów projektu zostały usunięte. Niektóre ikony zostały zastąpione przez FontAwesome-Icons. Niektóre szablony zostały usunięte (np. „Artykuł wymaga rozszerzenia) lub przypisane (np.„ Przypisy ”). Klasy CSS zostały usunięte lub zharmonizowane.
Usunięto linki do Wikipedii, które nie prowadzą do artykułu lub kategorii (takie jak „Redlinki”, „linki do strony edycji”, „linki do portali”). Każde łącze zewnętrzne ma dodatkową ikonę FontAwesome. Oprócz drobnych zmian w projekcie usunięto kontener multimediów, mapy, pola nawigacji, wersje mówione i geomikroformaty.

Proszę zanotować: Ponieważ podana treść jest automatycznie pobierana z Wikipedii w danym momencie, ręczna weryfikacja była i nie jest możliwa. Dlatego LinkFang.org nie gwarantuje dokładności i aktualności pozyskanych treści. Jeśli istnieją informacje, które są obecnie niepoprawne lub mają niedokładny wygląd, prosimy o Skontaktuj się z nami: e-mail.
Zobacz też: Znak firmowy wydawcy & Polityka prywatności.