Oligosacharydy mleka kobiecego - pl.LinkFang.org

Oligosacharydy mleka kobiecego




Oligosacharydy mleka kobiecego (HMO, z ang. Human Milk Oligosaccharides) – rodzina około 200 zróżnicowanych pod względem budowy wolnych oligosacharydów, zazwyczaj złożonych z 3 do 8 jednostek monosacharydowych, unikatowych dla mleka kobiecego[1].

Stanowią trzeci co do wielkości stały składnik mleka kobiecego, zaraz po laktozie i tłuszczu. Są obecne w mleku kobiecym w znaczących ilościach (5–20 g/l)[2], z czego 20–30% stanowi 2′-fukozylolaktoza (2’-FL)[3][4][5][6]. Wszystkie oligosacharydy mleka kobiecego są kompleksem laktozy z 4 głównymi monosacharydami: N-acetylo-D-glukozaminą (GlcNAc), D-galaktozą (Gal), kwasem sjalowym (Neu5Ac lub NANA) i / lub L-fukozą (Fuc). W mleku kobiecym, strukturalnie można wyróżnić trzy ich grupy, o różnym udziale procentowym:

W układzie pokarmowym noworodka, większość HMOs dociera w nienaruszonej postaci do jelita grubego, gdzie działają podobnie jak prebiotyk, stymulując wzrost korzystnych mikroorganizmów, takich jak Bifidobacterium spp. (tzw. Bifidus factor)[1], pomagając tym samym w utrzymaniu korzystnego składu mikroflory jelitowej[2]. Mają także działanie przeciwadhezyjne, dzięki czemu utrudniają osadzanie się bakterii patogennych na powierzchni błony śluzowej jelita[2].

Pozostałe funkcje


HMO są zaangażowane w modulowanie odpowiedzi śródbłonka i komórek odpornościowych, ograniczanie nadmiernego przenikania i aktywacji leukocytów oraz zmniejszanie ryzyka martwiczego zapalenia jelit (NEC). Prawdopodobnie są także w organizmie niemowlęcia źródłem kwasu sjalowego – składnika potencjalnie niezbędnego dla rozwoju mózgu i zdolności poznawczych[2].

Ewolucja


W badaniach mających na celu sprawdzenie przydatności HMO dla bakterii jelitowych jako prebiotycznego źródła węgla stwierdzono, że są one wysoce specyficzne dla bakterii komensalnych znanych jako Bifidobacteria longum biovar infantis. Występowanie u B. infantis specyficznych genów i ich efektywność w wykorzystywaniu HMO jako źródła węgla dzięki obecności odpowiednich glukozydaz mogą wskazywać na jednoczesną ewolucję tych bakterii i HMO[1].

Przypisy


  1. a b c J. Bruce German i inni, Human milk oligosaccharides: evolution, structures and bioselectivity as substrates for intestinal bacteria, „Nestle Nutrition Workshop Series. Paediatric Programme”, 62, 2008, s. 205–218, DOI10.1159/000146322 , PMID18626202 , PMCIDPMC2861563 .
  2. a b c d Lars Bode, Human milk oligosaccharides: every baby needs a sugar mama, „Glycobiology”, 22 (9), 2012, s. 1147–1162, DOI10.1093/glycob/cws074 , PMID22513036 , PMCIDPMC3406618 .
  3. C. Kunz i inni, Oligosaccharides in human milk: structural, functional, and metabolic aspects, „Annual Review of Nutrition”, 20, 2000, s. 699–722, DOI10.1146/annurev.nutr.20.1.699 , PMID10940350 .
  4. P. Chaturvedi i inni, Fucosylated human milk oligosaccharides vary between individuals and over the course of lactation, „Glycobiology”, 11 (5), 2001, s. 365–372, DOI10.1093/glycob/11.5.365 , PMID11425797 .
  5. Stephan Thurl i inni, Variation of human milk oligosaccharides in relation to milk groups and lactational periods, „The British Journal of Nutrition”, 104 (9), 2010, s. 1261–1271, DOI10.1017/S0007114510002072 , PMID20522272 .
  6. Shuai Wu i inni, Development of an annotated library of neutral human milk oligosaccharides, „Journal of Proteome Research”, 9 (8), 2010, s. 4138–4151, DOI10.1021/pr100362f , PMID20578730 , PMCIDPMC2919513 .








Kategorie: Bakteriologia | Mleko | Odżywianie | Oligosacharydy








Informacje na dzień: 27.05.2020 08:11:02 CEST

Źródło: Wikipedia (Autorzy [Historia])    Licencja: CC-by-sa-3.0

Zmiany: Wszystkie zdjęcia i większość powiązanych z nimi elementów projektu zostały usunięte. Niektóre ikony zostały zastąpione przez FontAwesome-Icons. Niektóre szablony zostały usunięte (np. „Artykuł wymaga rozszerzenia) lub przypisane (np.„ Przypisy ”). Klasy CSS zostały usunięte lub zharmonizowane.
Usunięto linki do Wikipedii, które nie prowadzą do artykułu lub kategorii (takie jak „Redlinki”, „linki do strony edycji”, „linki do portali”). Każde łącze zewnętrzne ma dodatkową ikonę FontAwesome. Oprócz drobnych zmian w projekcie usunięto kontener multimediów, mapy, pola nawigacji, wersje mówione i geomikroformaty.

Proszę zanotować: Ponieważ podana treść jest automatycznie pobierana z Wikipedii w danym momencie, ręczna weryfikacja była i nie jest możliwa. Dlatego LinkFang.org nie gwarantuje dokładności i aktualności pozyskanych treści. Jeśli istnieją informacje, które są obecnie niepoprawne lub mają niedokładny wygląd, prosimy o Skontaktuj się z nami: e-mail.
Zobacz też: Znak firmowy wydawcy & Polityka prywatności.