Ochwat


Zobacz w indeksie Słownika geograficznego Królestwa Polskiego hasło Ochwat

Ochwat – u konia ostre, rozlane zapalenie tworzywa kopytowego, okrywającego kość kopytową. Ochwat może być ostry lub przewlekły. Zazwyczaj dotyka przednich nóg konia, choć może też pojawić się we wszystkich czterech kopytach[1]. Schorzenie jest bardzo niebezpieczne, ponieważ róg kopyta może ulec trwałemu zniekształceniu w wyniku powikłań[2].

Spis treści

Przyczyny


Przyczyną może być:

Objawy


Objawy ochwatu u koni są łatwo zauważalne:

Objawy ochwatu chronicznego:

Leczenie i pomoc


Potrzebna jest pomoc lekarza weterynarii. Podczas oczekiwania na jego przyjazd, należy usunąć możliwe przyczyny choroby, np. wyeliminować niewłaściwą paszę. Pomaga także chłodzenie nóg konia poprzez polewanie ich zimną wodą, okładanie lodem lub postawienie zwierzęcia w niewielkiej sadzawce z wodą. Konia należy krótko i w krótkich odstępach czasu oprowadzać, aby pobudzić krążenie w nogach [1].

Leczenie zapalenia chronicznego jest długotrwałe i wymaga stosowania zaleconych przez lekarza śródków przeciwzapalnych. W terapii potrzebny jest również udział kowala-podkuwacza – stosuje się specjalne korekcyjne "struganie" (tarnikowanie) oraz podkuwanie korekcyjnymi podkowami. Metody te pozwalają w niektórych przypadkach ochwatu chronicznego doprowadzić kopyto do stanu sprzed choroby [1].

Rokowania

W zależności od przyczyny ochwatu, stopnia zaawansowania choroby oraz momentu rozpoczęcia leczenia, zupełne wyleczenie może być osiągalne. Jeśli choroba doprowadziła do rotacji kości kopytowej, szanse wyleczenia są mniejsze [1].

Niekonwencjonalna metoda leczenia

Oprócz konwencjonalnych metod leczenia ochwatu, znana jest niekonwencjonalna metoda leczenia ochwatu dr n. wet. Hiltrud Strasser [3]. Leczenie polega na prawidłowym tarnikowaniu kopyta z zachowaniem podstawowych parametrów: pochylenie ściany przedniej (kopyto przednie 45 st., kopyto tylne 55 st.), nachylenie koronki do podłoża 30 st., wysokość piętki 3-3,5 cm, ściany wsporowe powinny być krótkie i wystrugane głębiej niż ściana puszki kopyta, podeszwa głęboko wybrana w kształcie miseczki, strzałka kopytowa możliwie jak najszersza.

Przypisy


  1. a b c d e f g zob. Tim Hawcroft: Koń. Rasy, Pielęgnacja, Wychowanie, Tresura.. Warszawa: Wyd. Ania, 1983. ISBN 83-902474-2-9.
  2. a b zob. Jarosław Suchorski: Jeździectwo. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1979. ISBN 83-09-00177-0.
  3. Ochwat, trzeszczki, syndrom trzeszczkowy - leczenie i zapobieganie . 12 listopada 2009.

Linki zewnętrzne


Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.










Kategorie: Choroby koni




Informacje na dzień: 14.10.2021 02:34:41 CEST

Źródło: Wikipedia (Autorzy [Historia])    Licencja: CC-BY-SA-3.0

Zmiany: Wszystkie zdjęcia i większość powiązanych z nimi elementów projektu zostały usunięte. Niektóre ikony zostały zastąpione przez FontAwesome-Icons. Niektóre szablony zostały usunięte (np. „Artykuł wymaga rozszerzenia) lub przypisane (np.„ Przypisy ”). Klasy CSS zostały usunięte lub zharmonizowane.
Usunięto linki do Wikipedii, które nie prowadzą do artykułu lub kategorii (takie jak „Redlinki”, „linki do strony edycji”, „linki do portali”). Każde łącze zewnętrzne ma dodatkową ikonę FontAwesome. Oprócz drobnych zmian w projekcie usunięto kontener multimediów, mapy, pola nawigacji, wersje mówione i geomikroformaty.

Proszę zanotować: Ponieważ podana treść jest automatycznie pobierana z Wikipedii w danym momencie, ręczna weryfikacja była i nie jest możliwa. Dlatego LinkFang.org nie gwarantuje dokładności i aktualności pozyskanych treści. Jeśli istnieją informacje, które są obecnie niepoprawne lub mają niedokładny wygląd, prosimy o Skontaktuj się z nami: e-mail.
Zobacz też: Znak firmowy wydawcy & Polityka prywatności.