Malbork - pl.LinkFang.org

Malbork




Ten artykuł dotyczy miasta. Zobacz też: inne znaczenia tej nazwy.
Malbork
miasto i gmina

Widok miasta
Herb Flaga
Państwo  Polska
Województwo  pomorskie
Powiat malborski
Prawa miejskie 1286
Burmistrz Marek Charzewski
Powierzchnia 17,2 km²
Wysokość 4,5 – 33,7 m n.p.m.
Populacja (31.12.2019)
• liczba ludności
• gęstość

36 884[1]
2252 os./km²
Strefa numeracyjna 55
Kod pocztowy 82-200 do 82-210
Tablice rejestracyjne GMB
TERC (TERYT) 2209011
SIMC 0932815
Urząd miejski
pl. Słowiański 5
82-200 Malbork
Strona internetowa
BIP

Malbork (łac. Mariaeburgum, Mariae castrum, Marianopolis, niem. Marienburg[2]) – miasto w północnej Polsce, w województwie pomorskim nad Nogatem. Siedziba powiatu malborskiego.

Spis treści

Historia


Ślady osadnictwa w miejscu dzisiejszego Malborka datowane są na młodszą epokę kamienia. Intensywniejsze zasiedlenie nastąpiło w X wieku, gdy zbudowano niewielki gród w Malborku-Wielbarku[3]. Po odzyskaniu Pomorza Wschodniego przez księcia Kazimierza Odnowiciela, z jego inicjatywy w XI wieku w pobliżu dzisiejszego Malborka zbudowano duży gród w Węgrach, przy którym rozwinął się największy na tym obszarze ośrodek handlowo-gospodarczy[3]. W czasach panowania Bolesława Śmiałego Pomorze Wschodnie zostało utracone przez Polskę, a okoliczne ziemie znalazły się pod kontrolą lokalnych władców pomorskich. W połowie XII wieku gród w Węgrach został zniszczony przez plemiona pruskie i przestał istnieć[3], jednak część terenów położonych nad Nogatem została odzyskana przez książąt pomorskich. Za ich sprawą na prawym brzegu Nogatu powstał gród Zantyr. Na skutek polityki Sambora, jednego z dwóch braci księcia Świętopełka, Zantyr podarowano Zakonowi Krzyżackiemu w 1250. Około 1274 Krzyżacy zaczęli wznosić, częściowo z materiałów uzyskanych z rozbiórki starych zabudowań klasztornych grodu w Zantyrze, silnie ufortyfikowany zamek w dolnym biegu Nogatu. Budowany zamek i otaczające go miasto nazwano Marienburg, czyli gród Marii, od imienia patronki Zakonu[4]. W 1280 do zamku przeniesiono konwent zakonu z Zantyru[5].

Osobne artykuły: Zamek w MalborkuZakon krzyżacki.

Wraz z zamkiem powstawała osada, która w 1286 otrzymała prawa miejskie chełmińskie[4].

Na wysoczyźnie górującej nad rzeką, na południe od terenów zamkowych, wytyczono działki dla osiedleńców. Późniejsza zabudowa ciągnęła się wzdłuż jednej ulicy, rozszerzającej się w połowie, tworząc w ten sposób rynek (szerokości ok. 30 m, a długości ok. 300 m). Domy o konstrukcji szkieletowej z podcieniami ustawiono szczytami w jego stronę. Jedna pierzeja, wschodnia, nosiła nazwę Wysokich Podcieni, zachodnia – Niskich Podcieni. Równolegle do rynku biegły ulice: na zachodzie – Schuhgasse, gdyż prowadziła do bramy nazywanej od czasów oblężeń szwedzkich Bramą Szewską, na wschodzie – Kratzhammer i Neustadt (wytyczone po 1380)[4].

W północno-zachodniej części miasta usytuowana była fara pod wezwaniem św. Jana. Następnym ważnym obiektem był ratusz. Prawdziwa perła gotyckiej architektury municypalnej. Pierwsza wzmianka o malborskim ratuszu brzmiąca „auff dem Rathuze von der Stadt” (na ratuszu miejskim) pochodzi z 1365 roku[4].

Początkowo miasto posiadało niezbyt wysokie mury spięte basztami i wieżami bramnymi: Mariacką, czyli Sztumską, Garncarską (zwaną też Św. Ducha lub Elbląską) i Szewską. Od strony rzeki mury i wał wzmocniono skarpami. Od systemu obronnego zamku miasto oddzielała fosa i mur oporowy zapobiegający osuwaniu się ziemi. Zakaz stawiania z tej strony muru obronnego, wydany przez komtura, spowodowany był zamiarem roztoczenia całkowitej kontroli nad miastem, co znalazło swoje potwierdzenie w czasie późniejszej wojny trzynastoletniej i w czasie najazdów szwedzkich w XVII wieku. W latach 1352–1383 mury obronne miasta podwyższono, a w ciągu wschodnim wzmocniono je dodatkowo siedmioma basztami trójbocznymi, otwartymi od strony miasta[4].

Osadnicy napływali tu przez trzy ćwierćwiecza XIV wieku i stopniowo ich napływ ustawał. Miasto zyskało charakter rzemieślniczo-handlowy i rolniczy. Miasto rozwijało się dzięki dogodnemu połączeniu drogami wodnymi z Wisłą i Nogatem do Chełmna, Grudziądza, Torunia i Elbląga, a także do potężnego Gdańska. Malbork w XIV wieku był miastem średniej wielkości pod względem obszaru, jaki zajmował, jak zabudowy i gospodarki. Handlowano tu zbożem, drewnem, skórami, końmi i winem. Rozwijały się cechy piekarzy i rzeźników, dobre zaś warunki uprawy wynikały z doskonałej gleby i w miarę łagodnego klimatu, jaki panował w delcie Wisły i Nogatu.

Społecznością miejską rządziła siedmio-ośmioosobowa rada, na której czele stał burmistrz. W skład rady wchodził kompan, czyli zastępca burmistrza, a od 1416 zarządca skarbu (kamlarz). Naczelnikiem sądu był sołtys, który wraz z zastępcą przewodniczył dziesięcioosobowej ławie. W mieście było wówczas około 85 domów i 89 budynków gospodarczych[4].

Życie codzienne w tym czasie nie odbiegało od życia w innych podobnych miastach. W razie niebezpieczeństwa mieszczanom wydawano broń i zbroje z arsenału mieszczącego się w ratuszu. Każdy z członków cechów znał obowiązki obrony murów i baszt w razie oblężenia. Poddani księcia Władysława I, poddali Malbork dopiero we wrześniu 1309. W celu uprawomocnienia swojego postępowania Krzyżacy wykupili we wrześniu swoje wątpliwe prawa do dzielnicy od Brandenburczyków. Zabór Pomorza Gdańskiego umożliwił wielkiemu mistrzowi Zakonu Krzyżackiego ostateczne przeniesienie stolicy z Wenecji do Malborka.

W latach 1309–1457 Malbork był siedzibą wielkiego mistrza zakonu krzyżackiego i stolicą państwa zakonnego.

W roku 1365 na zamku w Malborku przez trzy dni gościł król Kazimierz III Wielki (jako pierwszy władca polski), który był podejmowany przez wielkiego mistrza Winrycha von Kniprode.

W latach 1466–1772 Malbork był stolicą województwa malborskiego I Rzeczypospolitej. Po I rozbiorze Polski, jesienią 1772 do Malborka wkroczyły wojska pruskie, a polski wojewoda Michał Czapski i jego administracja zostały usunięte. Malbork w 1773 włączono do nowo utworzonej prowincji Prusy Zachodnie ze stolicą w Kwidzynie (a od 1793 w Gdańsku). Po 1919 Malbork wszedł w skład Rejencji zachodniopruskiej, a w latach 1939–1945 do Rejencji kwidzyńskiej Okręgu Gdańsk-Prusy Zachodnie.

13 września 1872 r. wmurowano kamień węgielny, a 3 października 1877 na podzamczu odsłonięto pomnik króla pruskiego Fryderyka II Wielkiego, będący dziełem Rudolfa Siemeringa z Berlina. Przedstawiał on stojącego na cokole i wspartego na laseczce króla, poniżej którego umieszczono figury wielkich mistrzów Hermana von Salza, Zygfryda von Feuchtwangen, Winrycha von Kniprode oraz Albrechta von Brandenburg-Ansbach. Po II wojnie światowej pomnik został zniszczony, a figury wielkich mistrzów przeniesione na zamek[6][7]. W l. 1875-1876 przy ob. ul. Jagiellońskiej powstało Królewskie Seminarium Nauczycielskie, a w 1910 kościół baptystów. W 1893 przy pl. Słowiańskim rozpoczęto wznoszenie starostwa, a w 1905 powstała tam wieża ciśnień. Rosnący prestiż tej części miasta spowodował zaprzestanie w 1913 organizowania w tym miejscu odbywających się od 1878 targów końskich. W 1866 przy obecnej ul. 17 Marca powstało Gimnazjum Królewskie, w 1874 szkoła dla dziewcząt im. Luizy Pruskiej, w l. 1891-1893 neogotycki budynek poczty z wysmukłą, zwieńczoną balkonem i ażurowym hełmem wieżą z zegarem od ul. Garbarskiej, w l. 1897-1899 malborska synagoga (spalona w 1938), a w l. 1902-1906 koszary 152 pułku piechoty z odsłoniętym w 1925 pomnikiem poległych w I wojnie światowej. W l. 1906-1907 przy ul. Reymonta powstała kaplica o cechach neogotyckich[8].

26 lipca 1899 i 6 grudnia 1902 roku w Malborku doszło do dwóch pożarów, w wyniku których zniszczeniu uległo Stare Miasto. W pierwszym z nich, który wybuchł w zakładzie rzeźnickim Brünlingera przy Wysokich Podcieniach, spłonęło 17 kamienic podcieniowych w zachodniej pierzei rynku oraz 32 spichlerze nad Nogatem, a także dach ratusza, w wyniku czego dach nad głową straciło 200 osób, a straty sięgnęły 2 mln marek[8]. Drugi pożar pochłonął 5 kamienic, a akcję ratowniczą utrudniały 22-stopniowe mrozy. Zniszczeń dopełnił huragan w święta Bożego Narodzenia 25/26 grudnia 1902 roku[9].

W latach 1911–1917 na północ od zamku powstał Park Miejski, na skraju którego w 1924 odsłonięto Heldenhain (pol. Gaj Bohaterów) – wykonany w formie megalitycznego kręgu pomnik żołnierzy z powiatów elbląskiego, malborskiego i sztumskiego, poległych w I wojnie światowej. W 1920 zaniechano organizowania targów na Rynku, a w 1926 zagospodarowano bulwar nad Nogatem. W latach 1927–1929 przy obecnym placu Słowiańskim powstał Nowy Ratusz mieszczący również bibliotekę, miejską kasę oszczędności oraz szkołę handlową.

W 1945 roku po walkach trwających od 26 stycznia do 17 marca miasto zostało opanowane przez jednostki 2 armii uderzeniowej 2 Frontu Białoruskiego. Podczas walk zginęło 529 czerwonoarmistów[10].

W wyniku walk o miasto Armii Czerwonej i Wehrmachtu, zniszczeniu uległo 80% substancji budowlanej Malborka[11]. 9 marca 1945 wysadzono w powietrze mosty na Nogacie. Miasto zostało włączone do Polski. Ocalała ludność niemiecka została wysiedlona podczas akcji zimowej, pierwszymi transportami z 5 stycznia 1947[12]. Od 28 czerwca 1947 zaczęły napływać na teren powiatu malborskiego transporty wznowionej akcji osiedleńczej ludności teraźniejszej Ukrainy[13].

Po wojnie stopniowe usuwanie szkód wojennych sprowadzało się do systematycznego wyburzania pozostałości zabudowy malborskiego Starego Miasta. Odzyskaną cegłę oddawano na odbudowę Warszawy[11]. Jedynymi reliktami gotyckiego miasta pozostały kościół farny, ratusz, dwie bramy miejskie i fragmenty murów obronnych. Obecnie stare miasto Malborka zajmuje osiedle czteropiętrowych bloków o luźnej zabudowie. Zachowano jednak orientacyjny układ średniowiecznych ulic z długim rynkiem i ulicami gospodarczymi, odrestaurowano ratusz, kościół św. Jana, dwie wieże bramne, fragmenty murów obronnych i gotyckie mury szkoły[4]. Równocześnie w mieście powstawał przemysł, pracowała duża cukrownia, roszarnia lnu, mleczarnia, wybudowano fabrykę makaronu, drukarnię i zakłady elektrotechniczne produkujące wentylatory[14].

W 1960 założono starannie zakomponowany cmentarz żołnierzy brytyjskich, poległych w obydwu wojnach światowych[15].

28 października 2008 podczas prac budowlanych odkryto grób masowy 2116 osób, prawdopodobnie mieszkańców miasta, którzy nie posłuchali rozkazu ewakuacji. Ponieśli oni najprawdopodobniej śmierć podczas walk w mieście oraz podczas oblężenia miasta z rąk Armii Czerwonej lub wskutek chorób i chłodu[16]. 100 osób, sądząc po śladach na czaszkach, zostało zastrzelonych[17].

We wrześniu 2014 rozpoczęto rekonstrukcję zniszczonej w 1945 8-metrowej Madonny z Dzieciątkiem, którą odsłonięto 14 kwietnia 2016[18]. Posąg ten od XIV wieku znajdował się we wnęce elewacji zewnętrznej kościoła zamkowego, stając się symbolem zakonu krzyżackiego i zamku. Do odtworzenia mozaiki, która pokrywa figurę, użyto około 300-350 tysięcy kostek (tzw. tessery). Kostki wykonane zostały z dwóch rodzajów szkła: weneckiego, które jest barwione w masie oraz szkła, w którym zatopiono płatki złota[19].

Demografia[20]


Rok Liczba ludności
1409
400
1570
3 000
1772
3 635
1809
5 364
1848
6 806
1880
9 459
1900
10 732
1905
13 095
1916
20 128
1923
20 073
1939
27 318
1943
27 233
1945
2 825
1946
10 017
1950
16 994
1955
20 607
1965
28 292
1975
32 495
1989
39 018
1995
40 188
2000
39 407
2004
38 950
2007
38 175
2008
39 213
2009
39 234
2010
39 284
2011
39 378
2012
38 872
2013
38 650
2015
38 895
2016
38 895

Zabytki


Dzielnice miasta


W Malborku znajdują się dzielnice:

Gospodarka


W strukturze gospodarczej Malborka dominuje przemysł spożywczy. Od 1881 mieści się tu Cukrownia Malbork. W mieście wytwarzane są urządzenia rolnicze (fabryka narzędzi ogrodniczych Leokadia), urządzenia na potrzeby przemysłu drzewnego (Malborski zakład przerobów drewna Pemal). Rozwija się przemysł odzieżowy, reprezentowany przez firmy Cotte oraz Koga i chemiczny – zakłady Organika. Zagraniczny kapitał reprezentują także firmy Prino-Plast (producent artykułów higienicznych) i największa w regionie wytwórnia materiałów budowlanych Leier-Malbork sp. z o.o. oraz producent wentylatorów przemysłowych Nyborg-Mawent S.A, a także fabryka okien PCV i ALU FOREST.

Transport


Przez miasto przebiegają linie kolejowe prowadzące z dworca głównego do Gdyni, Warszawy, Elbląga i Torunia.

Wśród sieci drogowej największe znaczenie ma połączenie z Gorzowem Wielkopolskim, Elblągiem (droga krajowa nr 22), Grudziądzem i Nowym Dworem Gd. (droga krajowa nr 55).

Na terenie Malborka działa komunikacja miejska.

Niedaleko miasta znajduje się lotnisko wojskowe Malbork-Krasnołęka.

Edukacja


Kultura


W mieście działa Malborskie Centrum Kultury i Edukacji oraz Klub Bazy Lotnictwa Taktycznego. Wśród organizowanych przez miasto imprez są kontynuowane przez wiele lat: Festiwal Boże Narodzenie w Sztuce, wybory Miss, Przegląd Zespołów Tanecznych, Malborskie Spotkanie Teatralne i wiele, wiele innych. W czerwcu obchodzone są Dni Malborka, a w lipcu Oblężenie Malborka. Można na nim zobaczyć turnieje rycerskie, pokazy, wziąć udział w konkursach, a wokół zamku rozstawione są stragany. Miasto to jest gospodarzem Międzynarodowego Turnieju Szachowego o Wieżę Zamku Malborskiego, a turnieje szachowe na skalę lokalną odbywają się tu przez cały rok. W Zamku organizowane są wystawy i sesje popularnonaukowe. Mają tam miejsce również takie imprezy jak Oblężenie, nawiązujące do tradycji rycerskiej. Czwartkowe Wieczory Muzyczne na Zamku organizowane są przez Miejski Dom Kultury i Muzeum Zamkowe od września 1982. Na wystawy zaprasza galeria Na lewo. Miasto dysponuje sześcioma bibliotekami oraz kinem Klubowym. Od 2003 do 2008, od początku maja do końca wakacji trwały cykle koncertów muzycznych. Pod hasłem Malborski Przegląd Muzyczny do miasta przyjeżdżają dziesiątki zespołów z całego kraju i zagranicy[potrzebny przypis].

Sport i turystyka


Malbork jest członkiem stowarzyszenia gmin Polskie Zamki Gotyckie, promującego rozwój turystyki, ale nie tylko zabytki są atrakcją miasta. Jest również miejscem turystyki kongresowej. Malbork, leżący na drodze wodnej, oferuje rejsy spacerowe statkiem i tramwajem wodnym. W sezonie letnim można się kąpać w coraz czystszych wodach Nogatu oraz podziwiać panoramę miasta z kajaku lub gondoli. W mieście znajduje się duży park ruchomych dinozaurów Dinopark. Co roku organizowana jest także 3-dniowa impreza „Oblężenie Malborka”. Ośrodek Sportu i Rekreacji dysponuje campingiem, dwoma stadionami, zespołem boisk (w tym dużym obiektem pokrytym sztuczną trawą), kortami tenisowymi, ścianką wspinaczkową oraz kąpieliskiem nad Nogatem. Działa kryta pływalnia. W okresie zimowym czynne jest lodowisko z wypożyczalnią łyżew[potrzebny przypis]. Jest tu duży park linowy uruchomiony latem 2009. W mieście działają 2 kluby piłkarskie: Pomezania Malbork i Nogat Malbork oraz klub piłki ręcznej Polski Cukier SPR Pomezania Malbork, grający w I lidze. W Malborku działają sekcje smoczych łodzi: Powiatowy Szkolny Związek Sportowy w Malborku, Klub Sportowy Nogat Malbork, Starostwo Powiatowe Malbork, Cukrownia Malbork i Gmina Malbork; wszystkie drużyny mają duże osiągnięcia w tym sporcie; uczestniczą w mistrzostwach świata i Europy oraz w różnych wielkich imprezach, a ich członkowie otrzymują powołania do reprezentacji Polski. Istnieją dwa kluby siatkarskie: męski – UMKS „Jurand” i kobiecy – UKS „Orzeł”.

Wspólnoty religijne


Na terenie miasta działalność religijną prowadzą następujące kościoły i wspólnoty:

Zasłużeni dla Miasta Malborka


Honorowi obywatele Miasta Malborka


Miasta partnerskie


Filmy realizowane w Malborku


Zobacz też


Przypisy


  1. [1] polskawliczbach.pl, w oparciu o dane raportu o stanie miasta.
  2. Zarządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 7 maja 1946 r. (M.P. z 1946 r. nr 44, poz. 85 ).
  3. a b c Sławomir Wadyl, WĘGRY. THE SETTLEMENT COMPLEX IN THE POMERANIAN-PRUSSIAN BORDERLAND IN THE 11TH-12TH C. // WĘGRY. ZESPÓŁ OSADNICZY NA POGRANICZU POMORSKO-PRUSKIM W XI-XII W. [dostęp 2017-02-15] (ang.).
  4. a b c d e f g Antoni Romuald Chodyński: Malbork. Warszawa: Arkady, 1982, s. 6–19. ISBN 83-213-3040-1.
  5. Piotr Skurzyński: Zamki nad dolną Wisłą. Gdynia: Wydawnictwo „Region”, 2007, s. 77. ISBN 83-60437-24-6.
  6. Historia pomnika Fryderyka II w Malborku .
  7. W pozycji Malbork i okolice na starej pocztówce. Elbląg: Uran, 2016. ISBN 978-83-60138-66-3. podaje się daty: wmurowania kamienia węgielnego (w obecności Wilhelma I i Fryderyka III) – 12 września 1872, odsłonięcia – 9 października 1877.
  8. a b Malbork i okolice na starej pocztówce. Elbląg: Uran, 2016. ISBN 978-83-60138-66-3.
  9. Historia z pocztówek, jakiej nie znacie .
  10. Przewodnik po upamiętnionych miejscach walk i męczeństwa lata wojny 1939-1945, Czesław Czubryt-Borkowski (oprac.), Zygmunt Czarnocki (oprac.), Sport i Turystyka, 1988, s. 181, ISBN 83-217-2709-3.
  11. a b Malbork – oficjalny serwis turystyczny .
  12. Paweł Kacprzak Organizacja i przebieg wysiedleń ludności niemieckiej z Polski w latach 1945–1949, 2008.
  13. Roman Drozd. Droga na zachód: osadnictwo ludności ukraińskiej na ziemiach zachodnich i północnych Polski w ramach akcji „Wisła”.
  14. Jan Bałdowski „Warmia i Mazury, mały przewodnik” Wydawnictwo Sport i Turystyka Warszawa 1977 s. 124–125.
  15. Anna Jakubowska, Krzysztof Jakubowski, Pomorskie cmentarze, Gdańsk: Wydawnictwo Maszoperia Literacka, 2012, s. 132, ISBN 978-83-62129-73-7.
  16. Grób w Malborku – Własnym głosem, „Tygodnik Powszechny” z 27 stycznia 2009 .
  17. Mark Sołonin: Nic dobrego na wojnie. Poznań: Rebis, 2011, s. 262. ISBN 978-83-7510-714-2.
  18. Sklepienia i Madonna (pol.). youtube.com. [dostęp 2016-04-16].
  19. Widowisko zwieńczy odbudowę kościoła zamkowego w Malborku (pol.). portalsamorzadowy.pl. [dostęp 2016-04-16].
  20. Malbork w liczbach (pol.). polskawliczbach.pl. [dostęp 2016-04-17].
  21. Jerzy Antoni Kostka, Kostkowie herbu Dąbrowa. Wyd.Z.P. POLIMER Koszalin 2010, ​ISBN 978-83-89976-40-6​, s. 56, 57, 72.
  22. Sławomir Ossowicki, Mikołaj Kostka – opat pelpliński (1592-1610), Praca dyplomowa pisana na Seminarium Historii Kościoła pod kierunkiem ks. Dr hab. Anastazego Nadolnego Pelplin 1979, s. 20.
  23. Home :: g1.malbork.pl , www.g1.malbork.pl [dostęp 2018-11-07] (pol.).
  24. Szkoła Podstawowa nr 2 w Malborku, sp2 Malbork , www.sp2malbork.pl [dostęp 2018-11-07].
  25. Strona główna – Szkoła Podstawowa nr 3 w Malborku , sp3.malbork.edu.pl [dostęp 2018-11-07] (pol.).
  26. Aktualności | Szkoła Podstawowa nr 5 z Oddziałami Integracyjnymi im. UNICEF w Malborku , Szkoła Podstawowa nr 5 z Oddziałami Integracyjnymi im. UNICEF w Malborku [dostęp 2018-11-07] (pol.).
  27. Szkoła Podstawowa nr 6 im. Jana Kochanowskiego w Malborku , sp6malbork.edupage.org [dostęp 2018-11-07] (pol.).
  28. 2018-2019 , sp8.malbork.pl [dostęp 2018-11-07] (pol.).
  29. Szkoła Podstawowa nr 9 im. Kazimierza Jagiellończyka .
  30. Sala Królestwa i Sala Zgromadzeń ul. Głowackiego 104, Malbork .
  31. Dane według wyszukiwarki zborów , na oficjalnej stronie Świadków Jehowy jw.org [dostęp 2019-08-25].
  32. Malbork , malbork.pl [dostęp 2017-11-25].
  33. Informacje podstawowe | Urząd Miejski w Malborku , www.bip.malbork.pl [dostęp 2017-11-25] (pol.).
  34. Informacje podstawowe | Urząd Miejski w Malborku , www.bip.malbork.pl [dostęp 2017-11-25] (pol.).
  35. Informacje podstawowe | Urząd Miejski w Malborku , www.bip.malbork.pl [dostęp 2017-11-25] (pol.).
  36. Informacje podstawowe | Urząd Miejski w Malborku , www.bip.malbork.pl [dostęp 2017-11-25] (pol.).
  37. Informacje podstawowe | Urząd Miejski w Malborku , www.bip.malbork.pl [dostęp 2017-11-25] (pol.).
  38. Informacje podstawowe | Urząd Miejski w Malborku , www.bip.malbork.pl [dostęp 2017-11-25] (pol.).
  39. Informacje podstawowe | Urząd Miejski w Malborku , www.bip.malbork.pl [dostęp 2017-11-25] (pol.).
  40. Informacje podstawowe | Urząd Miejski w Malborku , www.bip.malbork.pl [dostęp 2017-11-25] (pol.).
  41. Informacje podstawowe | Urząd Miejski w Malborku , www.bip.malbork.pl [dostęp 2017-11-25] (pol.).
  42. Informacje podstawowe | Urząd Miejski w Malborku , www.bip.malbork.pl [dostęp 2017-11-25] (pol.).
  43. Informacje podstawowe | Urząd Miejski w Malborku , www.bip.malbork.pl [dostęp 2017-11-25] (pol.).
  44. Informacje podstawowe | Urząd Miejski w Malborku , www.bip.malbork.pl [dostęp 2017-11-25] (pol.).
  45. Informacje podstawowe | Urząd Miejski w Malborku , www.bip.malbork.pl [dostęp 2017-11-25] (pol.).
  46. Biuletyn Informacji Publicznej , www.bip.malbork.pl [dostęp 2019-03-21] (pol.).
  47. Biuletyn Informacji Publicznej , www.bip.malbork.pl [dostęp 2019-03-21] (pol.).
  48. Biuletyn Informacji Publicznej , www.bip.malbork.pl [dostęp 2019-03-21] (pol.).
  49. Biuletyn Informacji Publicznej , www.bip.malbork.pl [dostęp 2019-03-21] (pol.).
  50. Biuletyn Informacji Publicznej , www.bip.malbork.pl [dostęp 2019-03-21] (pol.).
  51. Madkom SA: Urząd Miejski w Malborku . www.bip.malbork.pl. [dostęp 2015-06-25].
  52. a b Malbork Nasze Miasto .
  53. Madkom SA: Urząd Miejski w Malborku . www.bip.malbork.pl. [dostęp 2015-06-25].
  54. Biuletyn Informacji Publicznej , www.bip.malbork.pl [dostęp 2019-03-21] (pol.).
  55. Kilkenny , Urząd Miasta Malborka [dostęp 2017-10-03].

Linki zewnętrzne










Kategorie: Malbork | Miasta polskie lokowane na prawie chełmińskim | Miasta w Polsce lokowane w XIII wieku | Miasta w województwie pomorskim | Miasta wojewódzkie I Rzeczypospolitej








Informacje na dzień: 27.05.2020 09:03:28 CEST

Źródło: Wikipedia (Autorzy [Historia])    Licencja: CC-by-sa-3.0

Zmiany: Wszystkie zdjęcia i większość powiązanych z nimi elementów projektu zostały usunięte. Niektóre ikony zostały zastąpione przez FontAwesome-Icons. Niektóre szablony zostały usunięte (np. „Artykuł wymaga rozszerzenia) lub przypisane (np.„ Przypisy ”). Klasy CSS zostały usunięte lub zharmonizowane.
Usunięto linki do Wikipedii, które nie prowadzą do artykułu lub kategorii (takie jak „Redlinki”, „linki do strony edycji”, „linki do portali”). Każde łącze zewnętrzne ma dodatkową ikonę FontAwesome. Oprócz drobnych zmian w projekcie usunięto kontener multimediów, mapy, pola nawigacji, wersje mówione i geomikroformaty.

Proszę zanotować: Ponieważ podana treść jest automatycznie pobierana z Wikipedii w danym momencie, ręczna weryfikacja była i nie jest możliwa. Dlatego LinkFang.org nie gwarantuje dokładności i aktualności pozyskanych treści. Jeśli istnieją informacje, które są obecnie niepoprawne lub mają niedokładny wygląd, prosimy o Skontaktuj się z nami: e-mail.
Zobacz też: Znak firmowy wydawcy & Polityka prywatności.