Jean-Claude Gakosso


Jean-Claude Gakosso
Data i miejsce urodzenia 25 lipca 1957
Inkouélé, Gamboma, Plateaux, Kongo
Minister Spraw Zagranicznych
Okres od 10 sierpnia 2015
Przynależność polityczna Kongijska Partia Pracy
Poprzednik Basile Ikouébé
Minister Kultury i Sztuki
Okres od 18 sierpnia 2002
do 10 sierpnia 2015
Przynależność polityczna Kongijska Partia Pracy
Następca Dieudonné Moyongo
Odznaczenia
Kongo
Ten artykuł jest częścią serii:
Ustrój i polityka
Konga

Wikiprojekt Polityka

Jean-Claude Gakosso (ur. 25 lipca 1957 roku[1]) – kongijski polityk. Od 2015 roku minister spraw zagranicznych Konga. W latach 2002–2015 minister kultury i sztuki.

Spis treści

Dzieciństwo i młodość


Gakosso urodził się 25 lipca 1957 roku, w Inkouélé, położonym w dystrykcie Gamboma w departamencie Plateaux[1]. Studiował na Université Panthéon-Sorbonne, w Paryżu we Francji[1]. Był wykładowcą i profesorem nadzwyczajnym na Université Marien Ngouabi w Brazzaville[1].

Kariera polityczna


W 1995 roku skrytykował prawo prasowe uchwalone przez Zgromadzenie Narodowe, oskarżając rząd o „działania na rzecz ograniczenia wolności prasy[2]. Po wojnie domowej w Kongu w 1997 roku, został doradcą prezydenta Denisa Sassou-Nguesso ds. Komunikacji, Poczty i Telekomunikacji. Funkcję pełnił do 2002 roku[3].

Minister Kultury, Sztuki i Turystyki

18 sierpnia 2002 roku został powołany w skład rządu, na stanowisko Ministra Kultury, Sztuki i Turystyki[4][5], zastąpił urzędującą minister – Mambou Aimée Gnali[6]. Jako minister, Gakosso uczestniczył w ponownym rozpaleniu płomienia w Mauzoleum Marien Ngouabi[7]. W 2005 roku uczestniczył w organizacji Panafrican Music Festival[8].

Rzecznik rządu

Pełniąc funkcję ministra kultury, Gakosso pełnił również funkcję tymczasowego Ministra Łączności, Rzecznika Rządu i ds. Kontaktów z Parlamentem[9].

Wybory parlamentarne w 2007 roku

W wyborach parlamentarnych w czerwcu 2007 roku, Gakosso był kandydatem Kongijskiej Partii Pracy (PCT) w okręgu Ongogni, zastąpił w tym okręgu poprzedniego kandydata – Pierre Ngolo[10]. Gakosso uzyskał elekcję do Zgromadzenia Narodowego w pierwszej turze, zdobywając 99,72% głosów[11].

Minister Kultury i Sztuki

Po wyborach do Zgromadzenia Narodowego, utrzymał stanowisko ministra kultury i sztuki w nowym rządzie, powołanym 30 grudnia 2007 roku[12].

Wybory prezydenckie w 2009 roku

Przed wyborami prezydenckimi w lipcu 2009 roku, Gakosso był sprawozdawcą National Initiative for Peace (INP), politycznego stowarzyszenia promującego reelekcję Sassou Nguesso[13].

Wybory parlamentarne w 2012 roku

W wyborach parlamentarnych w 2012 roku Gakosso uzyskał reelekcję do Zgromadzenia Narodowego, jako kandydat PCT w Ongogni. Wygrał pierwszej turze uzyskując 95,26% głosów[14][15]. 25 września 2012 ponownie znalazł się w składzie rządu jako minister kultury i sztuki[16].

Minister Spraw Zagranicznych

10 sierpnia 2015 roku Gakosso został przeniesiony ze stanowiska ministra kultury i sztuki na stanowisko ministra spraw zagranicznych[17][18][19].

3 listopada 2015 roku, w Moskwie, Gakosso spotkał się z ministrem spraw zagranicznych Rosji Siergiejem Ławrowem, gdzie potwierdzili dobre stosunki między swoimi krajami. Ławrow poparł wynik referendum konstytucyjnego z października 2015 roku[20]. Po zwycięstwie Sassou Nguesso w wyborach prezydenckich w marcu 2016 roku, 9 maja 2016 roku Gakosso wysłał list do Unii Europejskiej z prośbą o odwołanie ambasadorki UE w Kongu – Saski de Lang. Prośba była odpowiedzią na skrytykowanie przez de Lang ponownego wyboru Sassou Nguesso na urząd prezydenta[21].

25 stycznia 2017 roku wysłał listy do 16 kongijskich ambasadorów, odwołując ich z ich stanowisk[22], jednocześnie zapowiadając, że jest to efekt restrukturyzacji w polityce zagranicznej Konga. W przeciągu kilku miesięcy, Gakosso ogłosił nowych ambasadorów[23]. W marcu 2017 roku ponownie spotkał się z Siergiejem Ławrowem w celu omówienia dalszej współpracy pomiędzy państwami[24].

Po utworzeniu nowego rządu, przez premiera Anatole Collinet Makosso, 15 maja 2021 roku został ponownie powołany na stanowisko ministra spraw zagranicznych[25][26].

Życie prywatne


Jean-Claude Gakosso jest żonaty z Lucinda Gakosso[27].

Odznaczenia


Zobacz też


Przypisy


  1. a b c d Site Officiel d'Information et de Conseil sur le Congo-Brazzaville , web.archive.org, 21 grudnia 2007 [dostęp 2020-06-01] [zarchiwizowane z adresu 2007-12-21].
  2. CONGO-MEDIA: MUZZLING THE PRESS - Inter Press Service English News Wire | HighBeam Research , web.archive.org, 22 października 2012 [dostęp 2020-06-01] [zarchiwizowane z adresu 2012-10-22].
  3. Portrait : Jean Claude Gakosso, universitaire, culturel...et diplomate | adiac-congo.com : toute l'actualité du Bassin du Congo , adiac-congo.com [dostęp 2020-06-01].
  4. Congo-Brazzaville: Le nouveau gouvernement a été mis en place , La Semaine Africaine (Brazzaville), 22 sierpnia 2002.
  5. Les Dépêches de Brazzaville , web.archive.org, 28 maja 2012 [dostęp 2020-06-01] [zarchiwizowane z adresu 2012-05-28].
  6. GNALI Aimée Mambou - Maitron , maitron.fr [dostęp 2020-06-01].
  7. Jean-Claude Gakosso ranime la flamme du mausolée Marien Ngouabi à Brazzaville , Les Dépêches de Brazzaville, 4 czerwca 2012 [dostęp 2020-06-01] [zarchiwizowane z adresu 2012-06-04].
  8. Festival cherche commissaire – Jeune Afrique , JeuneAfrique.com, 14 lutego 2005 [dostęp 2020-06-01] (fr.).
  9. Presidence de la Republique du Congo - Site officiel , www.presidence.cg [dostęp 2020-06-01] [zarchiwizowane z adresu 2020-07-05].
  10. Législatives 2007. Jean Claude Gakosso annonce à Brazzaville sa candidature aux ressortissants du district d'Ongogni , Les Dépêches de Brazzaville, 26 lutego 2012 [dostęp 2020-06-01] [zarchiwizowane z adresu 2012-02-26].
  11. Elections législatives : les 44 élus du premier tour , Les Dépêches de Brazzaville, 26 lutego 2012 [dostęp 2020-06-01] [zarchiwizowane z adresu 2012-02-26].
  12. Panapress, Formation d'un nouveau gouvernement au Congo , Afrik.com, 31 grudnia 2007 [dostęp 2020-06-01] (fr.).
  13. Plusieurs personnalités proches du président Denis Sassou N'Guesso s'organisent autour du concept de la paix , Les Dépêches de Brazzaville, 11 marca 2012 [dostęp 2020-06-01] [zarchiwizowane z adresu 2012-03-11].
  14. "Liste des élus au premier tour" , Les Dépêches de Brazzaville, 3 grudnia 2013, s. 8 [dostęp 2020-06-01] [zarchiwizowane z adresu 2013-12-03].
  15. Résultats du premier tour des élections législatives 2012 , archive.vn, 5 grudnia 2012 [dostęp 2020-06-01].
  16. "La nouvelle équipe gouvernementale rendue publique le 25 septembre" , Les Dépêches de Brazzaville, 19 października 2013, s. 2 [dostęp 2020-06-01] [zarchiwizowane z adresu 2013-10-19].
  17. Remaniement au Congo-Brazzaville : deux ministres opposés à la modification constitutionnelle exclus – Jeune Afrique , JeuneAfrique.com, 11 sierpnia 2015 [dostęp 2020-06-01] (fr.).
  18. Ministère des Affaires étrangères : Jean Claude Gakosso pose ses premiers pas | adiac-congo.com : toute l'actualité du Bassin du Congo , adiac-congo.com [dostęp 2020-06-01].
  19. Gouvernement : dix nouveaux venus | adiac-congo.com : toute l'actualité du Bassin du Congo , web.archive.org, 20 sierpnia 2015 [dostęp 2020-06-01] [zarchiwizowane z adresu 2015-08-20].
  20. Des relations au beau fixe entre Moscou et Brazzaville , RFI, 4 listopada 2015 [dostęp 2020-06-01] (fr.).
  21. Congo seeks to expel EU ambassador: officials , www.yahoo.com [dostęp 2020-06-01] (ang.).
  22. Congo : pourquoi Brazzaville a rappelé 16 de ses ambassadeurs – Jeune Afrique , JeuneAfrique.com, 7 lutego 2017 [dostęp 2020-06-01] (fr.).
  23. Diplomatie : la vague des nouveaux ambassadeurs se poursuit | adiac-congo.com : toute l'actualité du Bassin du Congo , adiac-congo.com [dostęp 2020-06-01].
  24. a b Congo-Russie : la construction de l’oléoduc Pointe-Noire-Ouesso à l’ordre du jour à Moscou | adiac-congo.com : toute l'actualité du Bassin du Congo , www.adiac-congo.com [dostęp 2020-06-01].
  25. Exécutif: la composition du nouveau gouvernement | adiac-congo.com : toute l'actualité du Bassin du Congo , www.adiac-congo.com [dostęp 2021-05-16].
  26. Le Congo-Brazzaville se dote d'un nouveau gouvernement , RFI, 16 maja 2021 [dostęp 2021-05-16] (fr.).
  27. 5ème édition de la Coupe Jean-Jacques Bouya à Tongo: Le sport et la culture pour unir la jeunesse Congolaise , www.lasemaineafricaine.net [dostęp 2020-06-01] [zarchiwizowane z adresu 2017-07-29].
  28. Distinction : la République reconnaît le mérite de certains acteurs de la culture | adiac-congo.com : toute l'actualité du Bassin du Congo , adiac-congo.com [dostęp 2020-06-01].
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Jean-Claude_Gakosso&oldid=65434249

Menu nawigacyjne


<



Facebook Twitter WhatsApp Telegram e-mail





Kategorie: Ministrowie Republiki Konga | Ministrowie kultury | Ministrowie spraw zagranicznych | Deputowani do Zgromadzenia Narodowego Republiki Konga | Politycy Kongijskiej Partii Pracy | Odznaczeni Orderem Kongijskim Zasługi | Odznaczeni Medalem Puszkina | Absolwenci Uniwersytetu Paryskiego | Urodzeni w 1957




Informacje na dzień: 26.11.2021 03:52:41 CET

Źródło: Wikipedia (Autorzy [Historia])    Licencja: CC-BY-SA-3.0

Zmiany: Wszystkie zdjęcia i większość powiązanych z nimi elementów projektu zostały usunięte. Niektóre ikony zostały zastąpione przez FontAwesome-Icons. Niektóre szablony zostały usunięte (np. „Artykuł wymaga rozszerzenia) lub przypisane (np.„ Przypisy ”). Klasy CSS zostały usunięte lub zharmonizowane.
Usunięto linki do Wikipedii, które nie prowadzą do artykułu lub kategorii (takie jak „Redlinki”, „linki do strony edycji”, „linki do portali”). Każde łącze zewnętrzne ma dodatkową ikonę FontAwesome. Oprócz drobnych zmian w projekcie usunięto kontener multimediów, mapy, pola nawigacji, wersje mówione i geomikroformaty.

Proszę zanotować: Ponieważ podana treść jest automatycznie pobierana z Wikipedii w danym momencie, ręczna weryfikacja była i nie jest możliwa. Dlatego LinkFang.org nie gwarantuje dokładności i aktualności pozyskanych treści. Jeśli istnieją informacje, które są obecnie niepoprawne lub mają niedokładny wygląd, prosimy o Skontaktuj się z nami: e-mail.
Zobacz też: Znak firmowy wydawcy & Polityka prywatności.