Jadłodajnia


Jadłodajnia – lokal gastronomiczny (stacjonarny lub ruchomy), w którym można zjeść posiłek[1], najczęściej taniej i szybciej niż w restauracji[2], przy czym wybór potraw jest bardziej ograniczony[3].

Spis treści

Charakterystyka


Jadłodajnia, podobnie jak bar, jest placówką prowadzącą działalność o charakterze zbliżonym do restauracji, z tym, że oferuje ograniczony asortyment potraw i towarów popularnych[4].

Witold Doroszewski, jako jadłodajnię definiował w dawnej polszczyźnie karczmę lub dom zajezdny[5]. Niektóre jadłodajnie bywają obecnie zaliczane do placówek zajmujących się osobami bezdomnymi – w takim przypadku są to miejsca wydawania gorących, darmowych posiłków dla takich osób[6] lub świadczącymi usługi gastronomiczne dla osób starszych, także poprzez własne sieci dystrybucyjne, z dowozem do domów, w ramach systemu pomocy społecznej[7]. Część jadłodajni służyć może wąskiej lub wybranej grupie konsumentów, np. studentom jako jadłodajnie studenckie[8][9]. Jadłodajnie mogą być dofinansowywane przez różne instytucje, a także mogą wydawać darmowe posiłki potrzebującym[10].

Galeria


Zobacz też


Przypisy


  1. Słownik Języka Polskiego PWN, Jadłodajnia
  2. Dobry Słownik, Jadłodajnia
  3. Praca zbiorowa: Kucharz gastronom. Warszawa: Wydawnictwo przemysłu lekkiego i spożywczego, 1968, s. 40.
  4. Joanna Węglarczyk, Terminologia z zakresu usług turystycznych, w: red. Ewa Dziedzic, Badania konsumentów usług turystycznych w regionach, Polska Organizacja Turystyczna, Warszawa, 2015, s. 193 ISBN 978-83-7336-360-1
  5. Agnieszka Starzykiewicz, Nazwy karczem, historia karczemnictwa, charakter użytkowy na przestrzeni wieków, tendencje nazewnicze, w: SŁOWO. Studia językoznawcze, nr 5/2014, s. 214 ISSN 2082-6931
  6. Socjodemograficzny Portret Zbiorowości Ludzi Bezdomnych Województwa Podlaskiego, Regionalny Ośrodek Polityki Społecznej w Białymstoku, Obserwatorium Integracji Społecznej, Białystok, 2012, s. 19
  7. pr. zbior., Od diagnozy do strategii. Partycypacyjne planowanie usług publicznych w samorządach lokalnych, Wydział Konsultacji Społecznych i Partycypacji Centrum Komunikacji Społecznej Urzędu m.st. Warszawy, Warszawa, 2014, s. 69 ISBN 978-83-62590-17-9
  8. Dorota Matuszewska, Zagospodarowanie turystyczne – aspekt teoretyczny, w: red. Zygmunt Młynarczyk, Alina Zajadacz, Uwarunkowania i plany rozwoju turystyki, Wydawnictwo Naukowe UAM, Poznań, 2008, s. 73
  9. Piotr Bania, Projekt restauracji „Piętra Smaku” w Krakowie, Wyższa Szkoła Turystyki i Ekologii, Sucha Beskidzka, 2009, s. 27 . [dostęp 2019-09-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-11-23)].
  10. Anna Cichobłazińska, Jadłodajnie dla ubogich, w: Niedziela
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Jadłodajnia&oldid=65910222

Menu nawigacyjne


<



Facebook Twitter WhatsApp Telegram e-mail





Kategorie: Obiekty gastronomiczne | Pomoc społeczna




Informacje na dzień: 14.01.2022 04:46:56 CET

Źródło: Wikipedia (Autorzy [Historia])    Licencja: CC-BY-SA-3.0

Zmiany: Wszystkie zdjęcia i większość powiązanych z nimi elementów projektu zostały usunięte. Niektóre ikony zostały zastąpione przez FontAwesome-Icons. Niektóre szablony zostały usunięte (np. „Artykuł wymaga rozszerzenia) lub przypisane (np.„ Przypisy ”). Klasy CSS zostały usunięte lub zharmonizowane.
Usunięto linki do Wikipedii, które nie prowadzą do artykułu lub kategorii (takie jak „Redlinki”, „linki do strony edycji”, „linki do portali”). Każde łącze zewnętrzne ma dodatkową ikonę FontAwesome. Oprócz drobnych zmian w projekcie usunięto kontener multimediów, mapy, pola nawigacji, wersje mówione i geomikroformaty.

Proszę zanotować: Ponieważ podana treść jest automatycznie pobierana z Wikipedii w danym momencie, ręczna weryfikacja była i nie jest możliwa. Dlatego LinkFang.org nie gwarantuje dokładności i aktualności pozyskanych treści. Jeśli istnieją informacje, które są obecnie niepoprawne lub mają niedokładny wygląd, prosimy o Skontaktuj się z nami: e-mail.
Zobacz też: Znak firmowy wydawcy & Polityka prywatności.