Język koreański - pl.LinkFang.org

Język koreański




한국어
조선말
hangug-eo
joseonmal
Obszar Półwysep Koreański[1]
Liczba mówiących 77,2 milionów[2]
Pismo/alfabet hangul
Klasyfikacja genetyczna
Status oficjalny
język urzędowy  Korea Północna
 Korea Południowa
Organ regulujący Narodowy Instytut Języka Koreańskiego
Ethnologue 1 narodowy
Kody języka
ISO 639-1 ko
ISO 639-2 kor
Kod ISO 639-3 kor
IETF ko
Glottolog kore1280
Ethnologue kor
GOST 7.75–97 коо 330
WALS kor
SIL KKN
Występowanie
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Wikipedia w języku koreańskim
Słownik języka koreańskiego
w Wikisłowniku
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.
Zobacz w Wikibooks publikację
Koreański

Język koreański – język używany na Półwyspie Koreańskim. Funkcjonuje głównie w Korei Południowej oraz Północnej, a także w sąsiadującej z Koreą Północną chińskiej prefekturze autonomicznej Yanbian. Na świecie językiem tym posługuje się ok. 77 milionów ludzi, włączając w to duże skupiska w republikach dawnego Związku Radzieckiego, USA, Kanadzie, Brazylii i Japonii.

Oryginalny koreański system zapisu – hangul – jest alfabetem sylabicznym i fonetycznym. Coraz rzadziej spotyka się zapis znakami sinokoreańskimi hancha. Większość słów potocznie używanych w języku koreańskim jest pochodzenia koreańskiego, jednakże ponad 50% ogólnego słownictwa ma źródła w koreańskim sposobie odczytania znaków chińskich. Koreański operuje szykiem wyrazów SOV.

Spis treści

Historia


Współczesny język koreański wywodzi się z języka średniokoreańskiego, a ten z kolei ze starokoreańskiego, którego przodkiem jest język używany w prehistorycznej Korei, którego pochodzenie jest sporne.

Nazwy


W Korei Północnej Korea nazywa się „Chosŏn” (조선), a na język koreański mówi się „Chosŏnmal” (조선말) lub bardziej oficjalnie: „Chosŏnŏ” (조선어).

Z kolei w Korei Południowej, Korea Południowa jest nazywana „Hanguk” (w hangul: 한국). Język koreański jest zwany „Hangugmal” (한국말), lub bardziej formalnie „Hangug-ǒ” (한국어). Czasami, potocznie mówi się na niego „Urimal” (우리말; „nasz język”). Język standardowy szerzony w szkołach nosi nazwę „Gug-ǒ” (국어; „język narodowy”).

Korea była także nazywana „Chosŏn” („Chōsen” w języku japońskim), podczas japońskiej okupacji Korei (1910–1945).

Klasyfikacja i języki spokrewnione


Koreański jest powszechnie klasyfikowany jako język nienależący do żadnej rodziny językowej (tzw. język izolowany)[1][3][4], niekiedy przyjmuje się istnienie odrębnej rodziny koreańskiej[2]. Większość językoznawców południowokoreańskich, a także niektórzy europejscy i amerykańscy podają koncepcję, która włącza ten język do postulowanej rodziny ałtajskiej, w ramach grupy mandżursko-tunguskiej[5][1]. Część lingwistów amerykańskich uznaje koreański za spokrewniony z japońskim[6].

W samej Korei możliwość związku pomiędzy językami koreańskim a japońskim jest raczej ignorowana. Częściowo dzieje się tak ze względu na historię obu krajów, częściowo ze względu na brak jednoznacznych dowodów pokrewieństwa. Koncepcja pokrewieństwa z językami ałtajskimi również nie spotyka się z szeroką akceptacją w ogólnoświatowym językoznawstwie.

Dialekty


W obrębie języka koreańskiego wyróżnia się kilka dialektów regionalnych. Język standardowy (pyojuneo lub pyojunmal) w Korei Południowej opiera się na dialekcie z okolic Seulu, w Korei Północnej – na mowie z okolic Pjongjangu. Odmiany te są bardzo zbliżone do siebie, jedynie dialekt używany na wyspie Czedżu wykazuje znaczną odrębność względem pozostałych. Niektórzy specjaliści uważają tę mowę za odrębny język. Jedną z największych różnic pomiędzy dialektami jest akcentowanie. Użytkownicy dialektu seulskiego w bardzo niewielkim stopniu używają akcentowania, w przeciwieństwie do osób posługujących się dialektem gyeongsang, który dzięki częstemu stosowaniu intonacji przypomina w brzmieniu języki europejskie.

Poniżej znajduje się lista nazw tradycyjnych dialektów oraz miejsce ich występowania:

Dialekty standardowe Miejsce występowania
dialekt seulski Seul, Inczon, Gyeonggi (Korea Południowa); Kaesŏng (Korea Północna)
dialekt pjongjański Pjongjang, region P'yŏngan, Chagang (Korea Północna)
Dialekty regionalne Miejsce występowania
dialekt Chungcheong Daejeon, region Chungcheong (Korea Południowa)
dialekt Gangwon (także: Kangwŏn, w odniesieniu do prowincji w Korei Północnej) Gangwon (Korea Południowa) / Kangwŏn (Korea Północna)
dialekt Gyeongsang Pusan, Daegu, Ulsan, region Gyeongsang (Korea Południowa)
dialekt Hamgyŏng Rasŏn, region Hamgyŏng, Ryanggang (Korea Północna)
dialekt Hwanghae region Hwanghae (Korea Północna)
dialekt Jeju wyspa/prowincja Jeju (Korea Południowa)
dialekt Jeolla Gwangju, region Jeolla (Korea Południowa)

Pisownia


Początkowo do zapisu słów używano hancha – znaków sinokoreańskich. Obecnie rzadko stosuje się ten zapis, stosuje się raczej rodzimy alfabet hangul, czasami dodając znaki chińskie do zapisu słów sinokoreańskich.

Hancha

Osobny artykuł: Hancha.

Czasami spotyka się w tekście koreańskim chińskie znaki hancha. Obecnie ich występowanie jest stale ograniczane, a na ich miejsce wstawia się wyrazy zapisywane w alfabecie hangul.

Pod wpływem kultury chińskiej, między innymi przez wprowadzenie pisma, do języka koreańskiego dostawały się bezpośrednio lub pośrednio chińskie wyrazy (hanjaeo; 한자어; 漢字語; „słowa ze znaków Han”), zniekształcane przez inny sposób wymowy koreańskiej. Hancha została po raz pierwszy przedstawiona na Półwyspie Koreańskim w czasie panowania chińskiej dynastii Han (한; 漢) (202 p.n.e.220), głównie przez Cheonjamun (천자문; 千字文; Klasyka Tysiąca Znaków) i ściśle związana z rozpowszechnianiem się buddyzmu.

Pomimo że większość najczęściej używanych słów jest pochodzenia koreańskiego, słowa sinokoreańskie stanowią ponad 50% słownictwa w ogóle.

Hangul

Osobny artykuł: Hangul.

Hangul składa się z 24 liter – 14 spółgłosek i 10 samogłosek, które zapisuje się w blokach po 2 do 5 znaków.

Poniżej znajduje się tabela koreańskich symboli oraz ich wymowa IPA:

Spółgłoski
hangul
IPA k ɡ̬ ɳ t ɽ/ɭ m p s ŋ c ɟ̬ h cʰ kʰ tʰ pʰ
transkrypcja g kk n d tt l m b pp s ss ng j jj h ch k t p
Samogłoski i dyftongi
hangul
IPA a ɛ ja jɛ ʌ e jʌ je o jo u ju wa wɛ wø wʌ we wi ɨ ɨj i
transkrypcja a ae ya yae eo e ya ye o yo u yu wa wae oe wo we wi eu ui i

W dzisiejszej koreańszczyźnie zdania zapisuje się z zachowaniem odstępów pomiędzy wyrazami, w przeciwieństwie do chińskiego i japońskiego. Interpunkcja w języku koreańskim jest niemal identyczna jak w alfabetach łacińskich. Obecnie zapisuje się wyrazy od lewej do prawej, w przeszłości natomiast, a także czasami obecnie, szczególnie w poezji, zapisywano słowa od góry do dołu, od strony prawej do lewej, podobnie jak w pozostałych kulturach wschodnioazjatyckich.

Fonetyka


Samogłoski

Samogłoski krótkie i długie:

Gramatyka


Koreański jest językiem aglutynacyjnym. W zdaniach zachowany jest, podobnie jak w łacinie szyk SOV (podmiot-dopełnienie-orzeczenie). Kolejność słów może ulegać pewnym modyfikacjom, jednak zawsze należy zachować czasownik na końcu. Ponadto, w przeciwieństwie do języka polskiego, przy odmianie rzeczowników przez przypadki, pisownia wyrazu pozostaje niezmienna, a przypadek gramatyczny wyrażony jest przez odpowiednią partykułę. Przykładowo, zdanie, które w języku polskim brzmi: „Rano poszedłem do sklepu.”, po koreańsku będzie wyglądać: „나 아침 가게 갔어요.”, czyli w dosłownym tłumaczeniu: „Ja-(partykuła tematu zdania, pozbawiona polskiego odpowiednika) rano-w sklep-do poszedłem."

Słowa, które są oczywiste (temat, o którym się rozmawia) mogą być pominięte (podobnie jak to się dzieje w języku polskim), o ile nie zaszkodzi to w zrozumieniu zdania.

H: „아침에 가게에 갔어요?” (achim-e gage-e gass-eoyo?)
G: „네, 갔어요.” (ne, gass-eoyo.)
H: „Poszedłeś rano do sklepu?"
G: „Tak, poszedłem."

W języku koreańskim rzeczowniki nie dysponują rodzajem, nie odmienia się ich także przez przypadki. Koniugacja czasowników, jednakże, jest zależna od użytego czasu oraz relacji pomiędzy rozmówcami. Podobnie jak w języku japońskim język honoryfikatywny operuje innymi końcówkami niż język swobodny, używany w domu, wśród przyjaciół itp.

Zaimki osobowe

W koreańskim zaimki odzwierciedlają honoryfikatywność języka.

Zaimki pierwszej osoby („ja”, „my”)

Zaimki drugiej osoby („ty”, „wy”)

Przeważnie jednak nie używa się bezpośrednio zaimków „ty” / „twój”, lecz zastępuje się je słowami odzwierciedlającymi relację między mówcą a słuchaczem lub tytułami społecznymi. Używa się także imion z sufiksem -씨 (-ssi). Przykładowo:

Części mowy

Obecnie w języku koreańskim w wersji południowokoreańskiej wyróżnia się dziewięć części mowy (pumsa; 품사 品詞) przy czym według różnych źródeł liczba ta może się nieznacznie różnić. Oprócz tego istnieją jeszcze inne słowa i morfemy, które nie są klasyfikowane jako części mowy.

Części mowy:

Inne klasy słów lub morfemów:

Język grzecznościowy


Honoryfikatywność względem podmiotu

Mówiąc o czyimś statusie, mówiący lub piszący używa specjalnych rzeczowników lub końcówek czasowników aby wyrazić tę pozycję. Z szacunkiem, który wyraża się poprzez dobór odpowiedniego słownictwa i końcówek zwracamy się do starszych osób, obcych, pracodawców, szefów, nauczycieli, klientów itp. Na tym samym lub niższym poziomie, także podkreślanym słownictwem i stosowaniem odpowiednich końcówek, są młodsi nieznajomi, uczniowie, podwładni itp. Bardzo niegrzeczną (i mogącą się nieprzyjemnie skończyć) jest próba zwrócenia się do kogoś stojącego wyżej w hierarchii społecznej używając konstrukcji zarezerwowanej np. dla zwierząt lub osób stojących niżej w hierarchii od mówiącego.

Jednym ze sposobów honoryfikowania jest użycie specjalnych rzeczowników w miejsce normalnych. Najlepszym przykładem jest użycie słowa jinji zamiast bap („jedzenie”). Częściej używa się specjalnych rzeczowników w rozmowie o krewnych. Przykładowo, mówiąc o swojej babci powiemy halmeoni, o czyjejś natomiast halmeonim. Końcówka -m jest częścią honoryfikatywnego przyrostka -nim (님).

Wszystkie czasowniki mogą być zamienione na honoryfikatyne dodając po rdzeniu i przed końcówką -si (시, wymawiane jako shi). Przykładowo, gada staje się gasida. Kilka czasowników ma swoje specjalne honoryfikatywne ekwiwalenty. Dla issda(있다) („istnieć”) bardziej formalną formą jest gyesida; meokda („jeść”) – japsusida; jada („spać”) – jumusida.

Kilka czasowników posiada specjalną skromną formę, używaną w przypadku kiedy mówimy o sobie w uprzejmej rozmowie. M.in. są to deurida i ollida będące skromną formą juda („dać”).

Zaimki w języku koreańskim mają także swoje mniej i bardziej grzeczne odpowiedniki. Jeo jest skromną formą na („ja”); jeoheuni skromną formą uri („my”); dangsin (dosłownie „przyjaciel” ale używany tylko do zwracania się do kogoś, bardziej formalny od chingu) jest grzeczną formą neo („ty”), mimo tego w języku koreańskim nie używa się raczej zaimków drugiej osoby liczby pojedynczej, zamiast tego lepiej zwracać się po nazwisku lub imieniu albo używać liczby mnogiej yeoreobun.

Honoryfikatywność względem odbiorcy (stopień grzeczności)

Istnieje 7 czasownikowych paradygmatów honoryfikatywności względem odbiorcy, a każdy z nich posiada swoje unikalne końcówki, które pokazują poziom formalności sytuacji. W przeciwieństwie do honoryfikatywności względem podmiotu, która służy do okazaniu odpowiedniego respektu podmiotowi wypowiedzi, tutaj respekt odnosi się do odbiorcy wypowiedzi. Nazwy tych siedmiu poziomów wywodzą się od niehonoryfikatywnej formy rozkazującej czasownika hada („robić”) dla każdego poziomu oraz przyrostka che, oznaczającego „styl”.

Przykład

Na przykładzie czasownika hada (하다; „robić”) przedstawiono poniżej stopnie honoryfikatywności względem odbiorcy i podmiotu w zależności od formalności sytuacji.

Stopień grzeczności Poziom formalności Niehonoryfikatywna, teraźniejsza, oznajmująca forma „hada” Honoryfikatywna, teraźniejsza, oznajmująca forma „hada”
Zastosowanie
 
Hasoseoche
(하소서체)
Bardzo formalnie, grzecznie hanaida
(하나이다)
hashinaida
(하시나이다)
Tradycyjnie kierowane do władców lub wyższych urzędników; teraz tylko w dramatach historycznych i Biblii
 
Hapshoche
(합쇼체)
Formalnie, grzecznie hamnida
(합니다)
hashimnida
(하십니다)
Używane często między obcymi sobie ludźmi, wśród męskich współpracowników, w zapowiedziach TV i do klientów
 
Haoche
(하오체)
Formalnie, neutralny poziom grzeczności hao
(하오)
hashio
(하시오),
hasho
(하쇼)
Używane obecnie głównie wśród ludzi starszych
 
Hageche
(하게체)
Formalnie, neutralny poziom grzeczności hane
(하네)
hashine
(하시네)
Używane głównie przez osoby starsze, zwracające się do osób młodszych, przyjaciół lub krewnych
 
Haerache
(해라체)
Formalnie, neutralny poziom grzeczności lub niegrzecznie handa
(한다)
hashinda
(하신다)
Używane do bliskich przyjaciół, krewnych w podobnym wieku lub młodszych; stosowane w książkach, gazetach i czasopismach, a także w wypowiedziach typu „Ona powiedziała...”
 
Haeyoche
(해요체)
Nieformalnie, grzecznie haeyo
(해요)
haseyo
(하세요) (często),
hasheoyo
(하셔요) (rzadko)
Głównie pomiędzy nieznajomymi. Częściej używane przez kobiety, jednak w Seulu wielu mężczyzn woli tę formę od Hapsoche
 
Haeche
(해체)
Nieformalnie, neutralna grzeczność lub niegrzecznie hae (해)
(w mowie),
hayeo (하여)
(na piśmie)
hasheo(하셔)
Używane najczęściej pomiędzy bliskimi przyjaciółmi oraz przy zwracaniu się do młodszych osób. Nigdy nie jest używane pomiędzy nieznajomymi, o ile nie chce się wszcząć bójki.

Słownictwo


Podstawowe koreańskie słownictwo opiera się na rodzimych słowach. Jednakże ponad 50% słów to sinokoreańskie zapożyczenia z języka chińskiego. W niewielkim stopniu zapożyczano z języków mongolskich, sanskrytu i innych. Obecnie wiele nowych słów pochodzi z angielskiego oraz niemieckiego.

Podobnie jak Japończycy, Koreańczycy także używają dwóch systemów liczenia, z których jeden jest rdzennie koreański, a drugi – zapożyczony z chińskiego.

liczba Chosongul liczebnik sinokoreański liczebnik rdzenny
0 영 (yeong/yŏng) yeong (yŏng) -
1 Un il (il) 하나 hana (hana)
2 Il i (i) dul (tul)
3 Nam sam (sam) ses (set)
4 Czol sa (sa) nes (net)
5 Suk o (o) 다섯 daseos (tasŏt)
6 yug (yuk) 여섯 yeoseos (yŏsŏt)
7 chil (chil) 일곱 ilgob (ilgop)
8 pal (pal) 여덟 yeodeolb (yŏdŏl)
9 gu (ku) 아홉 ahob (ahop)
10 sib (ship) yeol (yŏl)
20 - 스물 seumul (sŭmul)
30 - 서른 seoleun (sŏrŭn)
40 - 마흔 maheun (mahŭn)
50 - swin (swin)
60 - 예순 yesun (yesun)
70 - 일흔 ilheun (irŭn)
80 - 여든 yeodeun (yŏdŭn)
90 - 아흔 aheun (ahŭn)
100 baeg (paek) W praktyce

do zapisu

liczb wyższych

od 99 używa się

tylko systemu

sinokor[7].

on (on)
1000 cheon (chŏn) 즈믄 jeumeun (jŭmŭn)
10000 man (man) 드먼 deumeon (tŭmŏn)
100 milionów eog (ŏk) jal (jal)
10 biliardów jo (jo) ul (ul)
Przykłady
14 십사 sibsa (shipsa) 열넷 yeolnes (yŏlnet)
30 삼십 samsib (samship) 서른 seoleun (sŏrŭn)
59 오십구 osibgu (oshipgu) 쉰아홉 swin-ahob (swinahop)
964 구백육십사 gubaeg-yugsibsa

(kubaegyukshipsa)

Patrz: uwaga wyżej
72830 칠만이천팔백삼십 chilman-

icheonpalbaeg

(chilmanichŏnpalbaek)

Różnice pomiędzy dialektami Korei Północnej i Południowej


Język koreański w Korei Północnej i Południowej wykazuje pewne różnice na poziomie gramatyki, słownictwa, wymowy i ortografii.

Wymowa

Słowa zapisywane w ten sam sposób można wymawiać w różny sposób. Poniżej znajdują się przykłady wymowy zapisane w transkrypcji McCune’a-Reischauera (MR) i poprawionej (RR) oraz alfabetem hangul. Zapisy hangulem wymowy oznaczają jak wyglądałyby wyrazy gdyby zapisywać je zgodnie z brzmieniem, tzw. phonetic hangeul (ang. fonetyczny hangul).

Słowo Znaczenie Wymowa
Północna (RR/MR) Północna (hangul) Południowa (RR/MR) Południowa (hangul)
넓다 szeroki neoptta (nŏpta) 넙따 neoltta (nŏlta) 널따
읽고 czytać
(forma ciągła)
ikko (ikko) 익꼬 ilkko (ilko) 일꼬
압록강 rzeka Yalu (Amnok) amrokgang (amrokkang) 암록강 amnokgang (amnokkang) 암녹강

Pisownia

Niektóre wyrazy są zapisywane inaczej w obu Koreach, ale wymowa pozostaje taka sama.

Zapis słowa Znaczenie Wymowa (RR/MR) Uwagi
Północna Południowa
해빛 햇빛 światło słoneczne haetbit (haetpit) „sai siot” (ㅅ) nie jest zapisywane w Korei Północnej
벗꽃 벚꽃 kwitnienie wiśni beotkkot (pŏtkkot)
못읽다 못 읽다 nie można przeczytać monnikda (monnikta) spacja
한나산 한라산 Hallasan hallasan (hallasan) rzadki sposób wymawiania w Korei Północnej nn jak ll

Różnice w pisowni i wymowie

Niektóre słowa mają inną pisownię i wymowę w obu Koreach.

Słowo Znaczenie Uwagi
Pisownia północna Wymowa północna Pisownia południowa Wymowa południowa
력량 ryeongryang (ryŏngryang) 역량 yeongnyang (yŏngnyang) siła W wersji południowokoreańskiej w wyrazach rozpoczynających się oryginalnie na ri, ry, ni lub ny, zanikły początkowe r i n.
로동 rodong (rodong) 노동 nodong (nodong) praca Koreańskie słowa rozpoczynające się na literę r, w Południowej Korei zmieniły początkowe r na n (tylko jeżeli poprzedzają litery y lub i)
원쑤 wonssu (wŏnssu) 원수 wonsu (wŏnsu) wróg
라지오 rajio (rajio) 라디오 radio (radio) radio

Gramatyka

Niektóre konstrukcje gramatyczne różnią się w językach koreańskich:

Słowo Znaczenie Uwagi
Pisownia północna Wymowa północna Pisownia południowa Wymowa południowa
되였다 doeyeotda (toeyŏtta) 되었다 doeeotda (toeŏtta) czas przeszły 되다 (doeda/toeda), „stać się” Wszystkie podobne formy gramatyczne w Korei Północnej używają 여 zamiast południowokoreańskiego 어.
고마와요 gomawayo (komawayo) 고마워요 gomawoyo (komawŏyo) dzięki ㅂ- nieregularne czasowniki w Korei Północnej używają 와 (wa); w Korei Południowej dotyczy to tylko sytuacji, kiedy rdzeń czasownika posiada jedną sylabę.
할가요 halgayo (halkayo) 할까요 halkkayo (halkkayo) Zrobimy to? Pomimo że jest różnica w znakach hangul, wymowa jest podobna

Słownictwo

Niektóre słowa są różne w obu Koreach.

Słowo Znaczenie Uwagi
Pisownia północna Wymowa północna Pisownia południowa Wymowa południowa
문화주택 munhwajutaek (munhwajuT’aek) 아파트 apateu (ap'at'ŭ) mieszkanie („apartament”) 아빠트 (appateu/appat'ŭ) jest także w użyciu w Korei Północnej
얼음과자 eol-eumgwaja (ŏrŭmkwaja) 아이스크림 aiseukeulim (aisŭkŭrim) lody 아이스크림 jest zapożyczeniem z angielskiego ice-cream, a 얼음과자 to rodzimy wyraz koreański
조선말 joseonmal (chosŏnmal) 한국말 han-gungmal (han'gungmal) Język koreański

Inne

W Korei Północnej do cytowania (odpowiednik polskich cudzysłowów) używa się symboli 《 oraz 》, natomiast w Południowej znaków “ i ”.

Koreańskie słowa w innych językach


Niektóre koreańskie słowa i wyrażenia rozpowszechniły się dzięki sztukom walki. Dotyczy to szczególnie nazw tych dyscyplin (z których jedna: taekwondo, stała się dyscypliną olimpijską), jak też nazewnictwa w nich używanego.

Przypisy


Zobacz hasło koreańskiWikisłowniku
  1. a b c Jozef Mistrík: Encyklopédia jazykovedy. Wyd. 1. Bratysława: Obzor, 1993, s. 248. ISBN 80-215-0250-9. OCLC 29200758 . (słow.)
  2. a b Korean , Ethnologue [zarchiwizowane z adresu 2015-03-11] (ang.).
  3. Korean , Ethnologue [zarchiwizowane z adresu 2013-03-07] (ang.).
  4. Alfred F. Majewicz: Języki świata i ich klasyfikowanie. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1989, s. 48. ISBN 83-01-08163-5.
  5. Halina Ogarek-Czoj, Romuald Huszcza, Gunn-Young Choy: Podręcznik języka koreańskiego Cz. 1. Warszawa: Wydawnictwo Akademickie „Dialog”, 2007, s. 9. ISBN 83-86483-51-2.
  6. Halina Ogarek-Czoj, Romuald Huszcza, Gunn-Young Choy: Podręcznik języka koreańskiego Cz. 1. Warszawa: Wydawnictwo Akademickie „Dialog”, 2007, s. 9-10. ISBN 83-86483-51-2.
  7. Counting Numbers in Korean – The Korean Numbering System , koreanfluent.com [dostęp 2018-07-25] (ang.).








Kategorie: Język koreański | Języki izolowane | Języki Chin | Języki Rosji | Języki Japonii | Języki Stanów Zjednoczonych | Języki Korei Południowej | Języki Korei Północnej








Informacje na dzień: 27.05.2020 07:56:11 CEST

Źródło: Wikipedia (Autorzy [Historia])    Licencja: CC-by-sa-3.0

Zmiany: Wszystkie zdjęcia i większość powiązanych z nimi elementów projektu zostały usunięte. Niektóre ikony zostały zastąpione przez FontAwesome-Icons. Niektóre szablony zostały usunięte (np. „Artykuł wymaga rozszerzenia) lub przypisane (np.„ Przypisy ”). Klasy CSS zostały usunięte lub zharmonizowane.
Usunięto linki do Wikipedii, które nie prowadzą do artykułu lub kategorii (takie jak „Redlinki”, „linki do strony edycji”, „linki do portali”). Każde łącze zewnętrzne ma dodatkową ikonę FontAwesome. Oprócz drobnych zmian w projekcie usunięto kontener multimediów, mapy, pola nawigacji, wersje mówione i geomikroformaty.

Proszę zanotować: Ponieważ podana treść jest automatycznie pobierana z Wikipedii w danym momencie, ręczna weryfikacja była i nie jest możliwa. Dlatego LinkFang.org nie gwarantuje dokładności i aktualności pozyskanych treści. Jeśli istnieją informacje, które są obecnie niepoprawne lub mają niedokładny wygląd, prosimy o Skontaktuj się z nami: e-mail.
Zobacz też: Znak firmowy wydawcy & Polityka prywatności.