Eugeniusz III


Eugeniusz III
Eugenius Tertius
Bernardo da Pisa
Papież
Biskup Rzymu
Kraj działania Państwo Kościelne
Data i miejsce urodzenia najpóźniej 1085
Piza
Data i miejsce śmierci 8 lipca 1153
Tivoli
Miejsce pochówku Bazylika św. Jana na Lateranie
Papież
Okres sprawowania 15 lutego 1145–8 lipca 1153
Opat Ss. Vincenzo e Anastasio alle Tre Fontane
Okres sprawowania 1140–15 lutego 1145
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Śluby zakonne 1138
Prezbiterat ok. 1134–1138
Nominacja biskupia 15 lutego 1145
Sakra biskupia 18 lutego 1145
Pontyfikat 15 lutego 1145
Błogosławiony
Eugeniusz III
Czczony przez Kościół katolicki
Beatyfikacja 28 grudnia 1872
przez Piusa IX
Wspomnienie 8 lipca
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 18 lutego 1145
Miejscowość Farfa
Miejsce Opactwo S. Maria di Farfa
Konsekrator Corrado Demetri
Współkonsekratorzy Theodwin
Piotr

Eugeniusz III (łac. Eugenius III, właśc. Bernardo da Pisa OCist; ur. najpóźniej w 1085[a] w Pizie, zm. 8 lipca 1153 w Tivoli[1]) – papież w okresie od 15 lutego 1145 do 8 lipca 1153, błogosławiony Kościoła katolickiego[2].

Był pierwszym papieżem z zakonu cystersów[2]. Został beatyfikowany dekretem z 28 grudnia 1872, przez bł. papieża Piusa IX. Jego wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim obchodzone jest w dzienną rocznicę śmierci[1].

Spis treści

Życiorys


Wiadomo, że Bernard urodził się w Pizie i że jego ojciec miał na imię Godius[3], poza tym jednak na temat jego pochodzenia brak pewnych informacji. Powszechnie przypisywana mu przynależność do szlacheckiego rodu Paganelli po raz pierwszy jest wspomniana dopiero w źródłach z końca XVI wieku, niemających większej wartości historycznej[4].

W 1106 Bernardo jest poświadczony jako kanonik regularny przy katedrze pizańskiej, a w latach 1115–1129 jako subdiakon[5]. W latach 1133–1138, sprawował urząd wicedominusa archidiecezji pizańskiej[6]. W tym też okresie (po 5 maja 1134) przyjął święcenia kapłańskie z rąk papieża Innocentego II[7]. Prawdopodobnie w 1135 roku na odbywającym się w Pizie synodzie spotkał Bernarda z Clairvaux, i pod jego wpływem w 1138 wstąpił zakonu cysterskiego[1]. Przez krótki czas był mnichem w Clairvaux, jednak już w 1139 powrócił do Italii jako przełożony wspólnoty cysterskiej w Scandriglia w Lacjum[1]. W 1140 został opatem położonego niedaleko Rzymu klasztoru S. Anastasio alle Tre Fontane, który papież Innocenty II nadał wówczas cystersom. Niektóre kroniki podają, że wkrótce potem został mianowany kardynałem prezbiterem, co jednak wydaje się mało prawdopodobne[8].

Wybór na papieża


Osobny artykuł: Papieska elekcja 1145.

15 lutego 1145 roku, w dniu śmierci papieża Lucjusza II, kardynałowie niespodziewanie obrali go na nowego papieża[2]. Bernard przyjął wybór i przybrał imię Eugeniusz III.

Pontyfikat


Eugeniusz III został papieżem w bardzo trudnym momencie. W Rzymie powstała dwa lata wcześniej komuna miejska, która była przeciwna świeckiej władzy papieża[2]. W chwili wyboru Eugeniusza w mieście trwała zbrojna rewolta, której przewodniczył Arnold z Brescii, uniemożliwiająca intronizację[2]. Do jego konsekracji i koronacji doszło w położonym poza miastem opactwie Farfa 18 lutego 1145[1].

Wskutek zatargów z komuną miejską Eugeniusz III przez większą część swego pontyfikatu (do grudnia 1145, 1147-1149 i 1150-1152) rezydował poza Rzymem[1]. Jego powroty, możliwe wyłącznie dzięki zbrojnej pomocy króla sycylijskiego Rogera II, okazywały się za każdym razem krótkotrwałe. Na ten czas przypada kariera trybuna ludowego Arnolda z Brescii, jednego z liderów rzymskiego stronnictwa republikańskiego. Siedzibami papieża były kolejno Tivoli, Viterbo i Siena, jednak w latach 1147-49 odbył on podróż do Francji, gdzie przewodniczył wielu synodom (m.in. w Paryżu, Reims i Trewirze), poświęconym głównie reformie duchowieństwa[1]. Chodziło zwłaszcza o potępienie nadmiernego bogactwa i chciwości duchownych[1]. Przez pewien czas siedzibą papiestwa było opactwo Clairvaux. Eugeniusz III utrzymywał zresztą regularną korespondencję z opatem Bernardem z Clairvaux i chętnie korzystał z jego rad.

1 grudnia 1145 roku papież zaapelował w bulli do francuskiego króla Ludwika VII o podjęcie II wyprawy krzyżowej (1147-49)[1]. W tym samym czasie zwrócił się o pomoc do króla niemieckiego Konrada III przy powrocie do Rzymu i ograniczeniu władzy komuny miejskiej i Rogera II[1]. Konrad jednak postanowił wesprzeć papieża w drugiej krucjacie[1]. Porażka tego przedsięwzięcia poważnie nadwerężyła autorytet papiestwa oraz Bernarda z Clairvaux, który mocno zaangażował się w jej propagowanie[2]. Polska i Saksonia zostały zwolnione od udziału w wyprawie do Ziemi Świętej w zamian za uderzenie na pogańskich Słowian Połabskich. Po powrocie do Włoch, Eugeniusz ekskomunikował Arnolda z Brescii 15 lipca 1148 roku[1]. Przy pomocy Rogera II, papież przyjechał do Rzymu w 1149 roku, lecz wrogo nastawieni mieszczanie zmusili go do ponownego wyjazdu[1]. Wówczas Konrad III rozpoczął negocjacje, które zakończyły się powodzeniem i obietnicą nadania mu korony cesarskiej na jesieni 1152 roku[1]. Jednak król niemiecki zmarł 15 lutego i na cesarza rzymskiego miał zostać koronowany jego następca Fryderyk I[2].

Eugeniusz III dbał o rozwój kościoła w najdalszych zakątkach Europy. W latach 1151-52 w Irlandii przebywał jego legat kardynał Giovanni Paparoni, który ustanowił w tym kraju cztery metropolie[1]. W 1152 wysłał do Skandynawii kardynała-legata Nicholasa z Albano, który ustanowił nowe arcybiskupstwo Norwegii w Nidaros, uniezależniając kościół norweski od duńskiej metropolii w Lund. Natomiast stosunki papiestwa z Polską w tym okresie nie układały się dobrze. Polski episkopat wbrew woli papieża udzielał poparcia młodszym braciom wygnanego w 1146 księcia-seniora Władysława II[2]. Przebywający w Polsce w 1148 legat papieski Guido di Crema[2] rzucił na kraj interdykt (zignorowany przez polskich biskupów), a w następnych latach legaci wysyłani do Europy Środkowej omijali Polskę; do wznowienia kontaktów doszło dopiero po śmierci Eugeniusza III. W Anglii, papież opowiedział się po stronie arcybiskupa Canterbury, Teobalda, w sporze z królem Stefanem i usunął ze stanowiska Wilhelma, arcybiskupa Yorku[1].

Za jego pontyfikatu w 1150 roku doszło do ostatecznego uformowania się Kolegium Kardynalskiego jako samodzielnej, korporacyjnej struktury kościelnej.

Papież Eugeniusz III zmarł w Tivoli i został pochowany w bazylice św. Piotra[1].

Kardynałowie z nominacji Eugeniusza III


Zobacz też


Uwagi


  1. Ponieważ w 1106 był już subdiakonem, musiał mieć wówczas co najmniej 21 lat.

Przypisy


  1. a b c d e f g h i j k l m n o p q John N. D. Kelly: Encyklopedia papieży. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1997, s. 240-242. ISBN 83-06-02633-0.
  2. a b c d e f g h i Rudolf Fischer-Wollpert: Leksykon papieży. Kraków: Znak, 1996, s. 86-87. ISBN 83-7006-437-X.
  3. Horn, s. 31.
  4. Horn, s. 28-33; Brixius, s. 86
  5. Horn, s. 35.
  6. Horn, s. 34-35
  7. Horn, s. 35–36.
  8. Bernhardi, s. 451-452; Brixius, s. 41; oraz Zenker, s. 184-187, bazując na tych zapisach kronikarskich opowiedzieli się za przynależnością Bernarda do Kolegium Kardynałów. Horn, s. 42-45, wysunął jednak poważne argumenty przeciwko temu twierdzeniu: Bernard z Pizy nie jest poświadczony jako kardynał w żadnym znanym nam dokumencie, świadectwa kronikarzy – niezbyt zresztą liczne – dają się wytłumaczyć pomyleniem klasztoru S. Anastasio z kościołem kardynalskim S. Anastasia, a z treści listu Bernarda z Clairvaux wystosowanego do kardynałów krótko po jego wyborze wynika, że nie należał on do Kolegium Kardynalskiego.

Bibliografia


Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Eugeniusz_III&oldid=67021060

Menu nawigacyjne


<



Facebook Twitter WhatsApp Telegram e-mail





Kategorie: Błogosławieni papieże | Włoscy błogosławieni katoliccy | Włoscy cystersi | Urodzeni w XI wieku | Zmarli w 1153 | Beatyfikowani przez Piusa IX | Ludzie urodzeni w Pizie




Informacje na dzień: 29.04.2022 11:49:10 CEST

Źródło: Wikipedia (Autorzy [Historia])    Licencja: CC-BY-SA-3.0

Zmiany: Wszystkie zdjęcia i większość powiązanych z nimi elementów projektu zostały usunięte. Niektóre ikony zostały zastąpione przez FontAwesome-Icons. Niektóre szablony zostały usunięte (np. „Artykuł wymaga rozszerzenia) lub przypisane (np.„ Przypisy ”). Klasy CSS zostały usunięte lub zharmonizowane.
Usunięto linki do Wikipedii, które nie prowadzą do artykułu lub kategorii (takie jak „Redlinki”, „linki do strony edycji”, „linki do portali”). Każde łącze zewnętrzne ma dodatkową ikonę FontAwesome. Oprócz drobnych zmian w projekcie usunięto kontener multimediów, mapy, pola nawigacji, wersje mówione i geomikroformaty.

Proszę zanotować: Ponieważ podana treść jest automatycznie pobierana z Wikipedii w danym momencie, ręczna weryfikacja była i nie jest możliwa. Dlatego LinkFang.org nie gwarantuje dokładności i aktualności pozyskanych treści. Jeśli istnieją informacje, które są obecnie niepoprawne lub mają niedokładny wygląd, prosimy o Skontaktuj się z nami: e-mail.
Zobacz też: Znak firmowy wydawcy & Polityka prywatności.