Eugeniusz Bonifacy Kucharski


Eugeniusz Bonifacy Kucharski
Data i miejsce urodzenia 1906
Grabowiec (powiat lipski)
Data i miejsce śmierci 25 października 1977
Royan-Pontaillac Francja
Zawód, zajęcie marszand, mecenas sztuki
Odznaczenia

Eugeniusz Bonifacy Kucharski (ur. 1906 w Grabowcu, zm. 25 października 1977 w Royan-Pontaillac) – francuski markiz, marszand, mecenas sztuki.

Życiorys


Syn Wincentego Kucharskiego, organisty kościelnego. Około 1927 ukończył gimnazjum i wyjechał do Liége w Belgii, gdzie rozpoczął studia inżynierskie. Od 1932 był wykładowcą w Wyższej Szkole Samochodowej w Brukseli, w 1934 założył korespondencyjną szkołę teoretycznej nauki jazdy. Po roku miał cztery tysiące słuchaczy i punkty konsultacyjne we wszystkich większych miastach Belgii. W 1936 przeprowadził się do Paryża, gdzie założył korespondencyjną Wyższą Zawodową Szkołę Radiotechniki. Szkoła kształciła radiotechników, majstrów, podinżynierów i inżynierów mieszkających we Francji i krajach frankońskich. W 1939 szkoła posiadała 14 tysięcy słuchaczy, mimo że nie posiadała nawet jednej sali wykładowej. Sukces szkoły polegał na prostym schemacie, słuchacze co miesiąc dostawali pakiet zawierający kolejne skrypty, narzędzia i części umożliwiające samodzielne zbudowanie lampowego aparatu radiowego, adapter i telewizor. Po ukończeniu kursu sprzęt przechodził na własność słuchacza. Eugeniusz Bonifacy Kucharski zatrudniał maszynistki, szkoła posiadała własną drukarnię, gdzie drukowano skrypty. W czasie II wojny światowej szkoła zawiesiła działalność, wznowiła ją w 1945 pod nazwą „L’Ecole Professionelle Superieure”. Słuchacze zdawali egzamin przed komisją państwową otrzymywali dyplomy inżynierskie, w latach 60. Eugeniusz Bonifacy Kucharski ogłosił, że jego szkołę ukończyło ponad 40 tysięcy słuchaczy. W życiu prywatnym bogacąc się, inwestował w nieruchomości, dzieła sztuki, meble i polonica. Mieszkał w pałacu, a w 1960 kupił sobie tytuł markiza. Został mecenasem sztuki, kupił zamek w Royan-Pontaillac. W 1957 pierwszy raz po II wojnie światowej odwiedził Przedbórz, gdzie urodził się jego ojciec, rok później ofiarował miejscowej parafii cenny XVII-wieczny obraz Francesco Albaniego „S-te Marie-Madeleine” oraz ornat kimonowy. Do kolekcji markiza należały m.in. kompletną zbroję króla polskiego Henryka Walezego, salon księcia Murata, unikatowe monety z kolekcji króla Faruka oraz złoty łańcuch Orderu Złotego Runa. Wspierał polskich szermierzy, których zaopatrywał w cenny sprzęt. Za zasługi dla kultury polskiej polska Rada Państwa w 1975 odznaczyła go Krzyżem Oficerskim Orderu Polonia Restituta.

Darowizny


Bibliografia











Kategorie: Francuscy inżynierowie | Francuscy kolekcjonerzy sztuki | Francuscy mecenasi sztuki | Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (1944–1989) | Pochowani na Cmentarzu Père-Lachaise w Paryżu | Polonia we Francji | Urodzeni w 1906 | Zmarli w 1977




Informacje na dzień: 28.09.2021 07:46:12 CEST

Źródło: Wikipedia (Autorzy [Historia])    Licencja: CC-BY-SA-3.0

Zmiany: Wszystkie zdjęcia i większość powiązanych z nimi elementów projektu zostały usunięte. Niektóre ikony zostały zastąpione przez FontAwesome-Icons. Niektóre szablony zostały usunięte (np. „Artykuł wymaga rozszerzenia) lub przypisane (np.„ Przypisy ”). Klasy CSS zostały usunięte lub zharmonizowane.
Usunięto linki do Wikipedii, które nie prowadzą do artykułu lub kategorii (takie jak „Redlinki”, „linki do strony edycji”, „linki do portali”). Każde łącze zewnętrzne ma dodatkową ikonę FontAwesome. Oprócz drobnych zmian w projekcie usunięto kontener multimediów, mapy, pola nawigacji, wersje mówione i geomikroformaty.

Proszę zanotować: Ponieważ podana treść jest automatycznie pobierana z Wikipedii w danym momencie, ręczna weryfikacja była i nie jest możliwa. Dlatego LinkFang.org nie gwarantuje dokładności i aktualności pozyskanych treści. Jeśli istnieją informacje, które są obecnie niepoprawne lub mają niedokładny wygląd, prosimy o Skontaktuj się z nami: e-mail.
Zobacz też: Znak firmowy wydawcy & Polityka prywatności.